൭. ഛന്ദസുത്തം

൪൦൩. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, സതിപട്ഠാനാ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. തസ്സ കായേ കായാനുപസ്സിനോ വിഹരതോ യോ കായസ്മിം ഛന്ദോ സോ പഹീയതി. ഛന്ദസ്സ പഹാനാ അമതം സച്ഛികതം ഹോതി.

‘‘വേദനാസു വേദനാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. തസ്സ വേദനാസു വേദനാനുപസ്സിനോ വിഹരതോ യോ വേദനാസു ഛന്ദോ സോ പഹീയതി. ഛന്ദസ്സ പഹാനാ അമതം സച്ഛികതം ഹോതി.

‘‘ചിത്തേ ചിത്താനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. തസ്സ ചിത്തേ ചിത്താനുപസ്സിനോ വിഹരതോ യോ ചിത്തമ്ഹി ഛന്ദോ സോ പഹീയതി. ഛന്ദസ്സ പഹാനാ അമതം സച്ഛികതം ഹോതി.

‘‘ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. തസ്സ ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സിനോ വിഹരതോ യോ ധമ്മേസു ഛന്ദോ സോ പഹീയതി. ഛന്ദസ്സ പഹാനാ അമതം സച്ഛികതം ഹോതീ’’തി. സത്തമം.