൧൦. ഫസ്സമൂലകസുത്തം

൨൫൮. ‘‘തിസ്സോ ഇമാ, ഭിക്ഖവേ, വേദനാ ഫസ്സജാ ഫസ്സമൂലകാ ഫസ്സനിദാനാ ഫസ്സപച്ചയാ. കതമാ തിസ്സോ? സുഖാ വേദനാ, ദുക്ഖാ വേദനാ, അദുക്ഖമസുഖാ വേദനാ. സുഖവേദനിയം, ഭിക്ഖവേ, ഫസ്സം പടിച്ച ഉപ്പജ്ജതി സുഖാ വേദനാ. തസ്സേവ സുഖവേദനിയസ്സ ഫസ്സസ്സ നിരോധാ, യം തജ്ജം വേദയിതം സുഖവേദനിയം ഫസ്സം പടിച്ച ഉപ്പന്നാ സുഖാ വേദനാ, സാ നിരുജ്ഝതി, സാ വൂപസമ്മതി. ദുക്ഖവേദനിയം, ഭിക്ഖവേ, ഫസ്സം പടിച്ച ഉപ്പജ്ജതി ദുക്ഖാ വേദനാ. തസ്സേവ ദുക്ഖവേദനിയസ്സ ഫസ്സസ്സ നിരോധാ, യം തജ്ജം വേദയിതം ദുക്ഖവേദനിയം ഫസ്സം പടിച്ച ഉപ്പന്നാ ദുക്ഖാ വേദനാ, സാ നിരുജ്ഝതി, സാ വൂപസമ്മതി. അദുക്ഖമസുഖവേദനിയം, ഭിക്ഖവേ, ഫസ്സം പടിച്ച ഉപ്പജ്ജതി അദുക്ഖമസുഖാ വേദനാ. തസ്സേവ അദുക്ഖമസുഖവേദനിയസ്സ ഫസ്സസ്സ നിരോധാ, യം തജ്ജം വേദയിതം അദുക്ഖമസുഖവേദനിയം ഫസ്സം പടിച്ച ഉപ്പന്നാ അദുക്ഖമസുഖാ വേദനാ, സാ നിരുജ്ഝതി, സാ വൂപസമ്മതി. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ദ്വിന്നം കട്ഠാനം സങ്ഘട്ടനസമോധാനാ [സങ്ഖത്താ തസ്സ സമോധാനാ (സ്യാ. കം.) സങ്ഘത്താ തസ്സ സമോധാനാ (ക.) സം. നി. ൨.൬൨ പസ്സിതബ്ബം] ഉസ്മാ ജായതി, തേജോ അഭിനിബ്ബത്തതി. തേസംയേവ കട്ഠാനം നാനാഭാവാ വിനിക്ഖേപാ, യാ തജ്ജാ ഉസ്മാ, സാ നിരുജ്ഝതി, സാ വൂപസമ്മതി. ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇമാ തിസ്സോ വേദനാ ഫസ്സജാ ഫസ്സമൂലകാ ഫസ്സനിദാനാ ഫസ്സപച്ചയാ. തജ്ജം ഫസ്സം പടിച്ച തജ്ജാ വേദനാ ഉപ്പജ്ജന്തി. തജ്ജസ്സ ഫസ്സസ്സ നിരോധാ തജ്ജാ വേദനാ നിരുജ്ഝന്തീ’’തി. ദസമം.

സഗാഥാവഗ്ഗോ പഠമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

സമാധി സുഖം പഹാനേന, പാതാലം ദട്ഠബ്ബേന ച;

സല്ലേന ചേവ ഗേലഞ്ഞാ, അനിച്ച ഫസ്സമൂലകാതി.