൩. ദോണപാകസുത്തം

൧൨൪. സാവത്ഥിനിദാനം. തേന ഖോ പന സമയേന രാജാ പസേനദി കോസലോ ദോണപാകകുരം [ദോണപാകസുദം (സീ.), ദോണപാകം സുദം (പീ.)] ഭുഞ്ജതി. അഥ ഖോ രാജാ പസേനദി കോസലോ ഭുത്താവീ മഹസ്സാസീ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ രാജാനം പസേനദിം കോസലം ഭുത്താവിം മഹസ്സാസിം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘മനുജസ്സ സദാ സതീമതോ,

മത്തം ജാനതോ ലദ്ധഭോജനേ;

തനുകസ്സ [തനു തസ്സ (സീ. പീ.)] ഭവന്തി വേദനാ,

സണികം ജീരതി ആയുപാലയ’’ന്തി.

തേന ഖോ പന സമയേന സുദസ്സനോ മാണവോ രഞ്ഞോ പസേനദിസ്സ കോസലസ്സ പിട്ഠിതോ ഠിതോ ഹോതി. അഥ ഖോ രാജാ പസേനദി കോസലോ സുദസ്സനം മാണവം ആമന്തേസി – ‘‘ഏഹി ത്വം, താത സുദസ്സന, ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം പരിയാപുണിത്വാ മമ ഭത്താഭിഹാരേ (ഭത്താഭിഹാരേ) [( ) സീ. സ്യാ. കം. പീ. പോത്ഥകേസു നത്ഥി] ഭാസ. അഹഞ്ച തേ ദേവസികം കഹാപണസതം (കഹാപണസതം) [( ) സീ. സ്യാ. കം. പോത്ഥകേസു നത്ഥി] നിച്ചം ഭിക്ഖം പവത്തയിസ്സാമീ’’തി. ‘‘ഏവം ദേവാ’’തി ഖോ സുദസ്സനോ മാണവോ രഞ്ഞോ പസേനദിസ്സ കോസലസ്സ പടിസ്സുത്വാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം പരിയാപുണിത്വാ രഞ്ഞോ പസേനദിസ്സ കോസലസ്സ ഭത്താഭിഹാരേ സുദം ഭാസതി –

‘‘മനുജസ്സ സദാ സതീമതോ,

മത്തം ജാനതോ ലദ്ധഭോജനേ;

തനുകസ്സ ഭവന്തി വേദനാ,

സണികം ജീരതി ആയുപാലയ’’ന്തി.

അഥ ഖോ രാജാ പസേനദി കോസലോ അനുപുബ്ബേന നാളികോദനപരമതായ [നാളികോദനമത്തായ (ക.)] സണ്ഠാസി. അഥ ഖോ രാജാ പസേനദി കോസലോ അപരേന സമയേന സുസല്ലിഖിതഗത്തോ പാണിനാ ഗത്താനി അനുമജ്ജന്തോ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘ഉഭയേന വത മം സോ ഭഗവാ അത്ഥേന അനുകമ്പി – ദിട്ഠധമ്മികേന ചേവ അത്ഥേന സമ്പരായികേന ചാ’’തി.