൯. പഠമപജ്ജുന്നധീതുസുത്തം

൩൯. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ വേസാലിയം വിഹരതി മഹാവനേ കൂടാഗാരസാലായം. അഥ ഖോ കോകനദാ പജ്ജുന്നസ്സ ധീതാ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണാ കേവലകപ്പം മഹാവനം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതാ ഖോ സാ ദേവതാ കോകനദാ പജ്ജുന്നസ്സ ധീതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘വേസാലിയം വനേ വിഹരന്തം, അഗ്ഗം സത്തസ്സ സമ്ബുദ്ധം;

കോകനദാഹമസ്മി അഭിവന്ദേ, കോകനദാ പജ്ജുന്നസ്സ ധീതാ.

‘‘സുതമേവ പുരേ ആസി, ധമ്മോ ചക്ഖുമതാനുബുദ്ധോ;

സാഹം ദാനി സക്ഖി ജാനാമി, മുനിനോ ദേസയതോ സുഗതസ്സ.

‘‘യേ കേചി അരിയം ധമ്മം, വിഗരഹന്താ ചരന്തി ദുമ്മേധാ;

ഉപേന്തി രോരുവം ഘോരം, ചിരരത്തം ദുക്ഖം അനുഭവന്തി.

‘‘യേ ച ഖോ അരിയേ ധമ്മേ, ഖന്തിയാ ഉപസമേന ഉപേതാ;

പഹായ മാനുസം ദേഹം, ദേവകായ പരിപൂരേസ്സന്തീ’’തി.