൮. സകലികസുത്തം

൩൮. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി മദ്ദകുച്ഛിസ്മിം മിഗദായേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവതോ പാദോ സകലികായ [സക്ഖലികായ (ക.)] ഖതോ ഹോതി. ഭുസാ സുദം ഭഗവതോ വേദനാ വത്തന്തി സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ [തിപ്പാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ; താ സുദം ഭഗവാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ. അഥ ഖോ ഭഗവാ ചതുഗ്ഗുണം സങ്ഘാടിം പഞ്ഞാപേത്വാ ദക്ഖിണേന പസ്സേന സീഹസേയ്യം കപ്പേതി പാദേ പാദം അച്ചാധായ സതോ സമ്പജാനോ.

അഥ ഖോ സത്തസതാ സതുല്ലപകായികാ ദേവതായോ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണാ കേവലകപ്പം മദ്ദകുച്ഛിം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠംസു. ഏകമന്തം ഠിതാ ഖോ ഏകാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘നാഗോ വത, ഭോ, സമണോ ഗോതമോ; നാഗവതാ ച സമുപ്പന്നാ സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ’’തി.

അഥ ഖോ അപരാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘സീഹോ വത, ഭോ, സമണോ ഗോതമോ; സീഹവതാ ച സമുപ്പന്നാ സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ’’തി.

അഥ ഖോ അപരാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘ആജാനീയോ വത, ഭോ, സമണോ ഗോതമോ; ആജാനീയവതാ ച സമുപ്പന്നാ സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ’’തി.

അഥ ഖോ അപരാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘നിസഭോ വത, ഭോ, സമണോ ഗോതമോ; നിസഭവതാ ച സമുപ്പന്നാ സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ’’തി.

അഥ ഖോ അപരാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘ധോരയ്ഹോ വത, ഭോ, സമണോ ഗോതമോ; ധോരയ്ഹവതാ ച സമുപ്പന്നാ സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ’’തി.

അഥ ഖോ അപരാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘ദന്തോ വത, ഭോ, സമണോ ഗോതമോ; ദന്തവതാ ച സമുപ്പന്നാ സാരീരികാ വേദനാ ദുക്ഖാ തിബ്ബാ ഖരാ കടുകാ അസാതാ അമനാപാ സതോ സമ്പജാനോ അധിവാസേതി അവിഹഞ്ഞമാനോ’’തി.

അഥ ഖോ അപരാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി – ‘‘പസ്സ സമാധിം സുഭാവിതം ചിത്തഞ്ച സുവിമുത്തം, ന ചാഭിനതം ന ചാപനതം ന ച സസങ്ഖാരനിഗ്ഗയ്ഹവാരിതഗതം [സസങ്ഖാരനിഗ്ഗയ്ഹവാരിതവതം (സീ. സ്യാ. കം. പീ.), സസങ്ഖാരനിഗ്ഗയ്ഹവാരിവാവതം (ക.)]. യോ ഏവരൂപം പുരിസനാഗം പുരിസസീഹം പുരിസആജാനീയം പുരിസനിസഭം പുരിസധോരയ്ഹം പുരിസദന്തം അതിക്കമിതബ്ബം മഞ്ഞേയ്യ കിമഞ്ഞത്ര അദസ്സനാ’’തി.

‘‘പഞ്ചവേദാ സതം സമം, തപസ്സീ ബ്രാഹ്മണാ ചരം;

ചിത്തഞ്ച നേസം ന സമ്മാ വിമുത്തം, ഹീനത്ഥരൂപാ ന പാരങ്ഗമാ തേ.

‘‘തണ്ഹാധിപന്നാ വതസീലബദ്ധാ, ലൂഖം തപം വസ്സസതം ചരന്താ;

ചിത്തഞ്ച നേസം ന സമ്മാ വിമുത്തം, ഹീനത്ഥരൂപാ ന പാരങ്ഗമാ തേ.

‘‘ന മാനകാമസ്സ ദമോ ഇധത്ഥി, ന മോനമത്ഥി അസമാഹിതസ്സ;

ഏകോ അരഞ്ഞേ വിഹരം പമത്തോ, ന മച്ചുധേയ്യസ്സ തരേയ്യ പാര’’ന്തി.

‘‘മാനം പഹായ സുസമാഹിതത്തോ, സുചേതസോ സബ്ബധി വിപ്പമുത്തോ;

ഏകോ അരഞ്ഞേ വിഹരമപ്പമത്തോ, സ മച്ചുധേയ്യസ്സ തരേയ്യ പാര’’ന്തി.