൯. സന്ധിതത്ഥേരഗാഥാ

൨൧൭. ‘‘അസ്സത്ഥേ ഹരിതോഭാസേ, സംവിരൂള്ഹമ്ഹി പാദപേ;

ഏകം ബുദ്ധഗതം സഞ്ഞം, അലഭിത്ഥം [അലഭിം ഹം (ക.)] പതിസ്സതോ.

൨൧൮. ‘‘ഏകതിംസേ ഇതോ കപ്പേ, യം സഞ്ഞമലഭിം തദാ;

തസ്സാ സഞ്ഞായ വാഹസാ, പത്തോ മേ ആസവക്ഖയോ’’തി.

… സന്ധിതോ ഥേരോ….

വഗ്ഗോ പഞ്ചമോ നിട്ഠിതോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

കുമാരകസ്സപോ ഥേരോ, ധമ്മപാലോ ച ബ്രഹ്മാലി;

മോഘരാജാ വിസാഖോ ച, ചൂളകോ ച അനൂപമോ;

വജ്ജിതോ സന്ധിതോ ഥേരോ, കിലേസരജവാഹനോതി.

ദുകനിപാതോ നിട്ഠിതോ.