൧൦. വസഭത്ഥേരഗാഥാ

൧൩൯. ‘‘പുബ്ബേ ഹനതി അത്താനം, പച്ഛാ ഹനതി സോ പരേ;

സുഹതം ഹന്തി അത്താനം, വീതംസേനേവ പക്ഖിമാ.

൧൪൦. ‘‘ന ബ്രാഹ്മണോ ബഹിവണ്ണോ, അന്തോ വണ്ണോ ഹി ബ്രാഹ്മണോ;

യസ്മിം പാപാനി കമ്മാനി, സ വേ കണ്ഹോ സുജമ്പതീ’’തി.

… വസഭോ ഥേരോ….

വഗ്ഗോ പഠമോ നിട്ഠിതോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഉത്തരോ ചേവ പിണ്ഡോലോ, വല്ലിയോ തീരിയോ ഇസി;

അജിനോ ച മേളജിനോ, രാധോ സുരാധോ ഗോതമോ;

വസഭേന ഇമേ ഹോന്തി, ദസ ഥേരാ മഹിദ്ധികാതി.