൩. പഹാനസുത്തവണ്ണനാ

൨൫൧. തതിയേ അച്ഛേച്ഛി തണ്ഹന്തി സബ്ബമ്പി തണ്ഹം ഛിന്ദി സമുച്ഛിന്ദി. വിവത്തയി സംയോജനന്തി ദസവിധമ്പി സംയോജനം പരിവത്തയി നിമ്മൂലകമകാസി. സമ്മാതി ഹേതുനാ കാരണേന. മാനാഭിസമയാതി മാനസ്സ ദസ്സനാഭിസമയാ, പഹാനാഭിസമയാ ച. അരഹത്തമഗ്ഗോ ഹി കിച്ചവസേന മാനം സമ്പസ്സതി, അയമസ്സ ദസ്സനാഭിസമയോ. തേന ദിട്ഠോ പന സോ താവദേവ പഹീയതി, ദിട്ഠവിസേന ദിട്ഠസത്താനം ജീവിതം വിയ. അയമസ്സ പഹാനാഭിസമയോ.

അന്തമകാസി ദുക്ഖസ്സാതി ഏവം അരഹത്തമഗ്ഗേന മാനസ്സ ദിട്ഠത്താ ച പഹീനത്താ ച യേ ഇമേ ‘‘കായബന്ധനസ്സ അന്തോ ജീരതി (ചൂളവ. ൨൭൮) ഹരിതന്തം വാ’’തി (മ. നി. ൧.൩൦൪) ഏവം വുത്തഅന്തിമമരിയാദന്തോ ച, ‘‘അന്തമിദം, ഭിക്ഖവേ, ജീവികാന’’ന്തി (ഇതിവു. ൯൧; സം. നി. ൩.൮൦) ഏവം വുത്തലാമകന്തോ ച, ‘‘സക്കായോ ഏകോ അന്തോ’’തി (അ. നി. ൬.൬൧; ചൂളനി. തിസ്സമേത്തേയ്യമാണവപുച്ഛാനിദ്ദേസ ൧൧) ഏവം വുത്തകോട്ഠാസന്തോ ച, ‘‘ഏസേവന്തോ ദുക്ഖസ്സ സബ്ബപച്ചയസങ്ഖയാ’’തി (സം നി. ൨.൫൧; ൨.൪.൭൧; ഉദാ. ൭൧) ഏവം വുത്തകോടന്തോ ചാതി ചത്താരോ അന്താ, തേസു സബ്ബസ്സേവ വട്ടദുക്ഖസ്സ അദും ചതുത്ഥകോടിസങ്ഖാതം അന്തമകാസി, പരിച്ഛേദം പരിവടുമം അകാസി, അന്തിമസമുസ്സയമത്താവസേസം ദുക്ഖമകാസീതി വുത്തം ഹോതി.

സമ്പജഞ്ഞം ന രിഞ്ചതീതി സമ്പജഞ്ഞം ന ജഹതി. സങ്ഖ്യം നോപേതീതി രത്തോ ദുട്ഠോ മൂള്ഹോതി പഞ്ഞത്തിം ന ഉപേതി, തം പഞ്ഞത്തിം പഹായ ഖീണാസവോ നാമ ഹോതീതി അത്ഥോ. ഇമസ്മിം സുത്തേ ആരമ്മണാനുസയോ കഥിതോ.