൨. ആജീവകസുത്തവണ്ണനാ

൭൩. ദുതിയേ തേന ഹി ഗഹപതീതി ഥേരോ കിര ചിന്തേസി – ‘‘അയം ഇധ ആഗച്ഛന്തോ ന അഞ്ഞാതുകാമോ ഹുത്വാ ആഗമി, പരിഗ്ഗണ്ഹനത്ഥം പന ആഗതോ. ഇമിനാ പുച്ഛിതപഞ്ഹം ഇമിനാവ കഥാപേസ്സാമീ’’തി. ഇതി തംയേവ കഥം കഥാപേതുകാമോ തേന ഹീതിആദിമാഹ. തത്ഥ തേന ഹീതി കാരണാപദേസോ. യസ്മാ ത്വം ഏവം പുച്ഛസി, തസ്മാ തഞ്ഞേവേത്ഥ പടിപുച്ഛാമീതി. കേസം നോതി കതമേസം നു. സധമ്മുക്കംസനാതി അത്തനോ ലദ്ധിയാ ഉക്ഖിപിത്വാ ഠപനാ. പരധമ്മാപസാദനാതി പരേസം ലദ്ധിയാ ഘട്ടനാ വമ്ഭനാ അവക്ഖിപനാ. ആയതനേവ ധമ്മദേസനാതി കാരണസ്മിംയേവ ധമ്മദേസനാ. അത്ഥോ ച വുത്തോതി മയാ പുച്ഛിതപഞ്ഹായ അത്ഥോ ച പകാസിതോ. അത്താ ച അനുപനീതോതി അമ്ഹേ ഏവരൂപാതി ഏവം അത്താ ച ന ഉപനീതോ. നുപനീതോതിപി പാഠോ.