൧൨. സമ്ഭാ

യോഗ്ഗതാജ്ഝവസാനന്തീമസ്സാത്ഥപദം, സത്തിസദ്ദഹനന്തി സാമത്ഥിയസ്സ സദ്ദഹനന്തി അത്ഥോ. പയോഗാനുസാരിതം ദീപേതീ സമ്ബന്ധോ. ഗമ്മമാനേതി സമ്ഭാവേമിച്ചാദിനാ ഭ്വാദിധാതൂഹി അവുച്ചമാനേപി ഗമ്യമാനേ. ഉദാഹടം ‘അപിപബ്ബതം സിരസാ ഭിന്ദേയ്യാ’തി. മഹാബലതായ ഹത്ഥിഹനനേ അലമത്ഥവിസയേ സമ്ഭാവനേ സത്യപി അലം സദ്ദോ-ത്രാലമത്ഥോ യുത്തോതി ന ഭവന്തേത്യാദയോ ഹനിസ്സതി. ധാതുനാതി ഏത്ഥ ധാതുഗ്ഗഹണേന ഭ്വാദയോ ഗയ്ഹന്തേ തത്ഥ ധാതുസദ്ദസ്സ രുള്ഹത്താ പുബ്ബാചരിയസഞ്ഞായ വാ. ഉദാഹടന്തി ഭുഞ്ജേയ്യ ഭവം ത്യാദിനാ.