൨൮. തംഹന്തി

ബഹുമ്ഹി ഭൂതാനഗതേസുപി പച്ചയഭാവേ കാരണമാഹ-‘സങ്ഖ്യാകാലാനമവിവച്ഛിതത്താ’തി, സുത്തേ വുത്തായ ഏകസങ്ഖ്യായ വുത്തമാനകാ ലസ്സേവ ച വത്തുമനിച്ഛിതത്താതി അത്ഥോ.

തദുപാദാനന്തൂതി തേസമേകവചനാദീനമുപാദാനന്തു. തം നാനന്തരീയ കത്താതി ഉപലക്ഖണവസേന തേസം വചനകാലന്തരാനമവിനാഭാവിത്താതി അധിപ്പായോ. ഹന്തിച്ചാദിത്യാദ്യന്തസ്സ കിരിയാപ്പധാനത്തേ കഥം ണാദീനം തദത്ഥേ ജായമാനാനം സാധനപ്പധാനത്ത മിച്ചത്ര ഹേതുമാഹ ‘സഭാവതോ’തി. മീനേ ഹന്തീതി മേനികോ. അജിവ്ഹാ അനിമിസാ ച മച്ഛാ, ദിട്ഠോവ സന്ദിട്ഠന്തി ഇമിനാ സംസദ്ദസ്സ വിസും അത്ഥഭാവം ദസ്സേതി. ലോകുത്തരധമ്മോതി നവവിധോ ലോകുത്തരധമ്മോ, ഫലധമ്മോപി ഹേട്ഠിമോ സകദാഗാമിവിപസ്സനാദീനം പച്ചയഭാവേന ഉപരിമഗ്ഗാധിഗമസ്സ ഉപനിസ്സയഭാവതോ പരിയായതോ ദിസ്സമാനോവ വട്ടഭയം നിവത്തേതി, ഭാവനാഭിസമയവസേന മഗ്ഗധമ്മോ സച്ഛികിരിയാഭിസമയവസേന നിബ്ബാനധമ്മോ.

വട്ടഭയന്തി കമ്മകിലേസവിപാകസങ്ഖാതം തിവിധവട്ടഭയം. വിധാന വചനന്തി അപ്പത്തേ-ത്ഥേ നിയോഗസങ്ഖാതവിധിനോ പകാസതം ഏഹിപസ്സ വചനം. പരിസുദ്ധത്താതി കിലേസമലവിരഹേന സബ്ബഥാ വിസുദ്ധത്താ. അമനുഞ്ഞമ്പി കദാചി സപ്പയോജനം യഥാസഭാവപ്പകാസനേന ദസ്സേതബ്ബം ഭവേയ്യാതി തദഭാവം ദസ്സേതി. തേനാഹ ‘വിജ്ജമാനമ്പി ചേ’ച്ചാദി. നനു ച ഏഹിപസ്സാതി ത്യാദ്യന്താ, തസ്മാ നേതേതി പച്ചയോ പപ്പോതി, തഥാഹി പാടിപദികതോ പച്ചയവിധാനമ്പടിപാദിതം, ന ത്യാദ്യന്തതോ നാപി വാക്യതോ, തസ്മാ കഥമേഹിപസ്സികോതി ഹോതീതി ആഹ-‘ഏഹിപസ്സസദ്ദോചായ’മിച്ചാദി. പദസമുദായസ്സാനുകരണോതി പദസമൂഹസ്സ അനുകരണഭൂതോ ഏകോ ഏഹിപസ്സസദ്ദോ. അഥവാ ഏഹി ആഗച്ഛ ഇമം ധമ്മം പസ്സാതി യോ അപ്പത്തേ-ത്ഥേ നിയോഗസങ്ഖാതോ വിധി, തബ്ബാചകോ യന്നിപാതോ ഏഹിപസ്സാതി, ഏഹിപസ്സവിധിം അരഹതീതി ഏഹിപസ്സികോ, അഥവാ ഏഹിച്ചേവ നിപാതോ, ദസ്സനം ഞാപനം പസ്സോ, ഏഹീതി പസ്സോ ഞാപനം ഏഹിപസ്സോ, ഏഹിപസ്സം അരഹതീതി ഏഹിപസ്സികോ.