൧൨൦. ദിസ്സ

ദിസ്സന്തീതി വുത്തേ പയോഗേ ദിസ്സന്തീതി അയമത്ഥോ വിഞ്ഞായതീതി ആഹ ‘ദിസി’ച്ചാദി, ഇദം സുത്തം വിജ്ഝങ്ഗ പരിഭാസാ ഭവതീതി സേസോ. ‘‘ണോവാ-പച്ചേ’’തിആദിനാ (൪-൧) സുത്തേന വുത്തേസ്വനേകവിധേസു അത്ഥേസു പരി സമന്തതോ ഭാസതീതി പരിഭാസാ, വിധിനോ പച്ചയസ്സ അങ്ഗഭൂതാ പരിഭാസാ വിജ്ഝങ്ഗപരിഭാസാ. വിധിയേവാതി സുത്തമിദന്തി സമ്ബന്ധോ. വക്ഖമാനസുത്തദ്വയന്തി ‘‘അഞ്ഞസ്മിം സകത്ഥേ’’തി സുത്തദ്വയം.