൧൨൫. സംയോ

അന്തരസദ്ദോ-നേകത്ഥോപീഹാന്തരാളവാചീ മജ്ഝവാചീ ഗയ്ഹതി, ന വിജ്ജതേന്തരമേസന്തി അന്തരാളമത്തപടിസേധേപയോജനം നത്ഥീതി കത്വാന്തരാ ളട്ഠസ്സാഭാവാന്തരാളം നത്ഥീത്യുപചരീയതി, ഏവഞ്ഹി ലോകേ പയുജ്ജതേ ‘അനന്തരാ ഇമേ ഗാമാ അനന്തരാ ഇമേ പാസാദാ’തി അന്തരാളഗതസ്സ ഞ്ഞസ്സ ഗാമസ്സഞ്ഞസ്സ പാസാദസ്സ വാഭാവാ തഥാ ബ്യപദിസീയതേ, തഥേവമിഹാപ്യന്തരാളഗതസ്സഞ്ഞസ്സ ബ്യഞ്ജനസ്സാഭാവാ അനന്തരാ ഇത്യുച്ചന്തേ, അഥവാന്തരസദ്ദോ ബ്യവധാനവാചീ ബ്യവധാനാഭാവതോ-നന്തരാ ഇതി വുച്ചന്തേ. അന്തരം കരോതീതി വാ ഖാദിഇപ്പച്ചയം [ണിപ്പച്ചയം (പോത്ഥകേ)] വിധായ അന്തരായതി ബ്യവധാനം കരോതീതി കത്തരി അപ്പച്ചയം വിധായ അന്തരോ ബ്യവധായകോ നത്ഥേതേസന്തി അനന്തരാ. യഥാ ‘രുക്ഖാ വനന്തേ’ത്ഥ രുക്ഖാ സമുദിതാവേകവനബ്യപദേസം ലഭന്തേ, തഥാത്രാപി ബ്യഞ്ജനാ സമുദിതാവേതേ സംയോഗബ്യപദേസഗോചരത്തം പടിപജ്ജന്തേ.

സംയോഗോതി ഹി സമുദായപ്പധാനോ നിദ്ദേസോ ബ്യഞ്ജനാത്യവയവപ്പധാനോ, തസ്മാ ബ്യഞ്ജനാതി ബഹുവചനേന സംയോഗോതി ഏകവചനനിദ്ദേസോ ഘടതേ, നനു ച വണ്ണാനമുച്ചാരിതപ്പധംസിത്താ യോഗപജ്ജമട്ഠിതമാനാനം ന സമ്ഭവതി സമുദായത്തന്തി സമുദായത്തമയുത്തന്തി നായുത്തം, തഥാഹി ഉത്തരുത്തരഗ്ഗാഹിനി ബുദ്ധി പുബ്ബപരീഭൂതേ ബ്യഞ്ജനാവയവേ സമുദായരൂപേന സങ്കപ്പേന്തീ സമുദായവോഹാരമ്പവത്തയീതി.

ണാനുബന്ധേതി ദിതിസദ്ദസ്സ സംയോഗാവിസയത്താ ദേച്ചോതി ‘സരാനമാദിസ്സാ’തി വിസയോ, ഉളുമ്പസദ്ദസ്സ സംയോഗവിസയത്താ ഓളുമ്പികോതി ഏതസ്സ വിസയോതി തത്ഥ രാഘവോ വേനതേയ്യോ മേനികോ ദേച്ചോ ദോസഗ്ഗാന്തി രൂപാനി. ഇധ തു ഓളുമ്പികോ കോണ്ഡഞ്ഞോതി യുജ്ജന്തി. തേനേവ ച തത്ഥ പഞ്ചികാ ഏത്ഥ, ഏത്ഥ ച പഞ്ചികാ തത്ഥ ഉപനേതബ്ബാതി.