൧൦൪.തി

‘‘വാനേകഞ്ഞത്ഥേ’’തി (൩-൧൭) വികപ്പാനുവത്തനതോ അയുത്തത്താഭാവം ദസ്സേതി‘നയിദമയുത്ത’ന്തി, യുത്തതാ ചാസ്സ പാഠേ ബ്യഭിചാര ദസ്സനതോതി വത്തുമാഹ-‘നപുംസകേ’ച്ചാദി, പാഠാനുഗതാ ഹി സുത്തരചനാ, വികപ്പാനുവത്തിയാ അനപുംസകമിദമേവ വചനം തസ്സ ക്വചി ബ്യഭിചാരത്തേ ഞാപകന്തി വത്തുമാഹ-‘തസ്സ ചാ’തിആദി, അവസ്സമേവമേത്ഥ അത്ഥോ ഗഹേതബ്ബോ, അഞ്ഞഥാ യഥാവട്ഠിതപാഠാനുക്കമേനാത്ഥഗ്ഗഹണേ സതി സുത്തസ്സ [സുത്തസ്സാ (പോത്ഥകേ)] മുഖ്യത്തപ്പതീതിതോ കഥന്തമഞ്ഞസ്സ ഞാപകം ഭവേയ്യ, മുഖ്യഭാവേ ഹി ഞാപകത്ഥം ന യുജ്ജേയ്യ.