൧൦. വാദീസുത്തം

൧൪൦. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, വാദീ. കതമേ ചത്താരോ? അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, വാദീ അത്ഥതോ പരിയാദാനം ഗച്ഛതി, നോ ബ്യഞ്ജനതോ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, വാദീ ബ്യഞ്ജനതോ പരിയാദാനം ഗച്ഛതി, നോ അത്ഥതോ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, വാദീ അത്ഥതോ ച ബ്യഞ്ജനതോ ച പരിയാദാനം ഗച്ഛതി; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, വാദീ നേവത്ഥതോ നോ ബ്യഞ്ജനതോ പരിയാദാനം ഗച്ഛതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ വാദീ. അട്ഠാനമേതം, ഭിക്ഖവേ, അനവകാസോ യം ചതൂഹി പടിസമ്ഭിദാഹി സമന്നാഗതോ [സമന്നാഗതോ ഭിക്ഖു (സീ. സ്യാ. കം.)] അത്ഥതോ വാ ബ്യഞ്ജനതോ വാ പരിയാദാനം ഗച്ഛേയ്യാ’’തി. ദസമം.

പുഗ്ഗലവഗ്ഗോ ചതുത്ഥോ.