೪. ಪಹಾರಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ಪಹಾರಂ ದದೇಯ್ಯಾತಿ ಅನ್ತಮಸೋ ಉಪ್ಪಲಪತ್ತಂ ಉಪಾದಾಯ ಕಾಯಕಾಯಪ್ಪಟಿಬದ್ಧನಿಸ್ಸಗ್ಗಿಯಾನಂ ಅಞ್ಞತರೇನ ಪಹಾರಂ ದದೇಯ್ಯ. ಏವಂ ಪನ ಪಹಾರೇ ದಿನ್ನೇ ಹತ್ಥೋ ವಾ ಭಿಜ್ಜತು, ಪಾದೋ ವಾ ಸೀಸಂ ವಾ, ಮರತು ವಾ, ಪಾಚಿತ್ತಿಯಮೇವ. ತೇನಾಹ ‘‘ಪಹರಿತುಕಾಮತಾಯಾ’’ತಿಆದಿ.

ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನೇತಿ ಗಹಟ್ಠೇ ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತೇ ವಾ ಇತ್ಥಿಯಾ ವಾ ಪುರಿಸೇ ವಾ ಅನ್ತಮಸೋ ತಿರಚ್ಛಾನಗತೇಪಿ. ಸಚೇ ಪನ ರತ್ತಚಿತ್ತೋ ಇತ್ಥಿಂ ಪಹರತಿ, ಸಙ್ಘಾದಿಸೇಸೋ. ಕೇನಚಿ ವಿಹೇಠಿಯಮಾನಸ್ಸಾತಿ ಮನುಸ್ಸೇನ ವಾ ತಿರಚ್ಛಾನಗತೇನ ವಾ ವಿಹೇಠಿಯಮಾನಸ್ಸ. ಮೋಕ್ಖಾಧಿಪ್ಪಾಯಸ್ಸಾತಿ ತತೋ ಅತ್ತನೋ ಮೋಕ್ಖಂ ಪತ್ಥಯಮಾನಸ್ಸ. ಸಚೇಪಿ ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇ (ಪಾಚಿ. ಅಟ್ಠ. ೪೫೩) ಚೋರಂ ವಾ ಪಚ್ಚತ್ಥಿಕಂ ವಾ ವಿಹೇಠೇತುಕಾಮಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಉಪಾಸಕ, ಏತ್ಥೇವ ತಿಟ್ಠ, ಮಾ ಆಗಮಿತ್ಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ವಚನಂ ಅನಾದಿಯಿತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ‘‘ಗಚ್ಛ ರೇ’’ತಿ ಮುಗ್ಗರೇನ ವಾ ಸತ್ಥಕೇನ ವಾ ಪಹರಿತ್ವಾ ಯಾತಿ, ಸೋ ಚೇ ತೇನ ಪಹಾರೇನ ಮರತಿ, ಅನಾಪತ್ತಿಯೇವ. ವಾಳಮಿಗೇಸುಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ.

ಪಹಾರಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.