೪. ಅನಾದರಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ದುವಿಧಞ್ಹೇತ್ಥ ಅನಾದರಿಯಂ ಪುಗ್ಗಲಾನಾದರಿಯಞ್ಚ ಧಮ್ಮಾನಾದರಿಯಞ್ಚಾತಿ ಆಹ ‘‘ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ವಾ’’ತಿಆದಿ. ತತ್ಥ ಯೋ ಭಿಕ್ಖು ಉಪಸಮ್ಪನ್ನೇನ ಪಞ್ಞತ್ತೇನ ವುಚ್ಚಮಾನೋ ‘‘ಅಯಂ ಉಕ್ಖಿತ್ತಕೋ ವಾ ವಮ್ಭಿತೋ ವಾ ಗರಹಿತೋ ವಾ, ಇಮಸ್ಸ ವಚನಂ ಅಕತಂ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ (ಪಾಚಿ. ೩೪೨) ಅನಾದರಿಯಂ ಕರೋತಿ, ಅಯಂ ಪುಗ್ಗಲೇ ಅನಾದರಿಯಂ ಕರೋತಿ ನಾಮ. ಯೋ ಪನ ಪಞ್ಞತ್ತೇನ ವುಚ್ಚಮಾನೋ ‘‘ಕಥಾಯಂ ನಸ್ಸೇಯ್ಯ ವಾ ವಿನಸ್ಸೇಯ್ಯ ವಾ ಅನ್ತರಧಾಯೇಯ್ಯ ವಾ’’ತಿ, ತಂ ವಾ ನಸಿಕ್ಖಿತುಕಾಮೋ ಅನಾದರಿಯಂ ಕರೋತಿ, ಅಯಂ ಧಮ್ಮೇ ಅನಾದರಿಯಂ ಕರೋತಿ ನಾಮ. ತೇನಾಹ ‘‘ತಸ್ಮಾ’’ತಿಆದಿ.

ಇದಂ ನ ಸಲ್ಲೇಖಾಯ ಸಂವತ್ತತೀತಿ ಸಮ್ಮಾ ಕಿಲೇಸೇ ಲಿಖತೀತಿ ಸಲ್ಲೇಖೋ, ಅಪ್ಪಿಚ್ಛತಾ, ತದತ್ಥಂ ನಯಿದಂ ಸಂವತ್ತತಿ. ಆದಿಸದ್ದೇನ ‘‘ಇದಂ ನ ಧುತತ್ಥಾಯ ಸಂವತ್ತತಿ, ನ ಪಾಸಾದಿಕತಾಯ, ನ ಅಪಚಯಾಯ, ನ ವೀರಿಯಾರಮ್ಭಾಯ ಸಂವತ್ತತೀ’’ತಿ (ಪಾಚಿ. ೩೪೩) ಇದಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ಅಪಞ್ಞತ್ತೇನಾತಿ ಸುತ್ತೇ ವಾ ಅಭಿಧಮ್ಮೇ ವಾ ಆಗತೇನ. ಪವೇಣಿಆಗತನ್ತಿ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮಹಾಕಸ್ಸಪಾದಿಆಚರಿಯಪರಮ್ಪರಾಯ ಆಗತಂ. ಸಚೇ ಪನ ಯಸ್ಮಾ ಉಚ್ಛುರಸೋ ಸತ್ತಾಹಕಾಲಿಕೋ, ತಸ್ಸ ಕಸಟೋ ಯಾವಜೀವಿಕೋ, ದ್ವಿನ್ನಂಯೇವ ಸಮವಾಯೋ ಉಚ್ಛುಯಟ್ಠಿ, ತಸ್ಮಾ ವಿಕಾಲೇ ಉಚ್ಛುಯಟ್ಠಿಂ ಖಾದಿತುಂ ವಟ್ಟತಿ ಗುಳಹರೀತಕಂ ವಿಯಾತಿ ಏವಮಾದಿಕಂ ಗಾರಯ್ಹಾಚರಿಯುಗ್ಗಹಂ ಗಹೇತ್ವಾ ‘‘ಏವಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಆಚರಿಯಾನಂ ಉಗ್ಗಹೋ ಪರಿಪುಚ್ಛಾ’’ತಿ ಭಣತಿ, ಆಪತ್ತಿಯೇವ.

ಅನಾದರಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.