೨. ದುತಿಯಅಗಾರಿಯವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಯಥಾ ವನಂ ಚಿತ್ತಲತನ್ತಿ ದುತಿಯಅಗಾರಿಯವಿಮಾನಂ. ಏತ್ಥಾಪಿ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿ ಅನನ್ತರಸದಿಸಾವ.

೧೦೫೪. ‘‘ಯಥಾ ವನಂ ಚಿತ್ತಲತಂ ಪಭಾಸತಿ, ಉಯ್ಯಾನಸೇಟ್ಠಂ ತಿದಸಾನಮುತ್ತಮಂ;

ತಥೂಪಮಂ ತುಯ್ಹಮಿದಂ ವಿಮಾನಂ, ಓಭಾಸಯಂ ತಿಟ್ಠತಿ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ.

೧೦೫೫. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತೋಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ,

ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವೋ,

ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. – ಪುಚ್ಛಿ;

೧೦೫೬. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೧೦೫೭. ‘‘ಅಹಞ್ಚ ಭರಿಯಾ ಚ ಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ, ಓಪಾನಭೂತಾ ಘರಮಾವಸಿಮ್ಹ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತಾ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಮ್ಹ.

೧೦೫೮. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…

ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. –

ಅತ್ತನೋ ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ. ಗಾಥಾಸುಪಿ ಅಪುಬ್ಬಂ ನತ್ಥಿ.

ದುತಿಯಅಗಾರಿಯವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.