೧. ಪಠಮಅಗಾರಿಯವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಯಥಾ ವನಂ ಚಿತ್ತಲತಂ ಪಭಾಸತೀತಿ ಅಗಾರಿಯವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ರಾಜಗಹೇ ಏಕಂ ಕುಲಂ ಉಭತೋಪಸನ್ನಂ ಹೋತಿ ಸೀಲಾಚಾರಸಮ್ಪನ್ನಂ ಓಪಾನಭೂತಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ. ತೇ ದ್ವೇ ಜಯಮ್ಪತಿಕಾ ರತನತ್ತಯಂ ಉದ್ದಿಸ್ಸ ಯಾವಜೀವಂ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕತ್ವಾ ತತೋ ಚುತಾ ತಾವತಿಂಸೇಸು ನಿಬ್ಬತ್ತಿಂಸು, ತೇಸಂ ದ್ವಾದಸಯೋಜನಿಕಂ ಕನಕವಿಮಾನಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತೇ ತತ್ಥ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅನುಭವನ್ತಿ. ಅಥಾಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋತಿಆದಿ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬಂ.

೧೦೪೮. ‘‘ಯಥಾ ವನಂ ಚಿತ್ತಲತಂ ಪಭಾಸತಿ, ಉಯ್ಯಾನಸೇಟ್ಠಂ ತಿದಸಾನಮುತ್ತಮಂ;

ತಥೂಪಮಂ ತುಯ್ಹಮಿದಂ ವಿಮಾನಂ, ಓಭಾಸಯಂ ತಿಟ್ಠತಿ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ.

೧೦೪೯. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತೋಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ, ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವೋ, ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. –

ಥೇರೋ ಪುಚ್ಛಿ.

೧೦೫೦. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೇನ ಪುಚ್ಛಿತೋ;

ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠೋ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೧೦೫೧. ‘‘ಅಹಞ್ಚ ಭರಿಯಾ ಚ ಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ, ಓಪಾನಭೂತಾ ಘರಮಾವಸಿಮ್ಹ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತಾ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಮ್ಹ.

೧೦೫೨. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…

ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. –

ಅತ್ತನೋ ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ. ಗಾಥಾಸುಪಿ ಅಪುಬ್ಬಂ ನತ್ಥಿ.

ಪಠಮಅಗಾರಿಯವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.