៩. បណីតភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា

២៥៩. នវមេ បណីតសំសដ្ឋានិ ភោជនានិ បណីតភោជនានីតិ បាឡិយំ បន ភោជនានិ បុព្ពេ វុត្តត្តា បាកដានីតិ អទស្សិតានិ, តាទិសេហិ បណីតេហិ មិស្សត្តា បណីតភោជនានិ នាម ហោន្តិ. តេសំ បភេទទស្សនត្ថំ ‘‘សេយ្យថិទំ សប្បិ នវនីត’’ន្តិអាទិ វុត្តំ. សប្បិភត្តន្តិ ឯត្ថ កិញ្ចាបិ សប្បិនា សំសដ្ឋំ ភត្តំ, សប្បិ ច ភត្តញ្ចាតិបិ អត្ថោ វិញ្ញាយតិ, អដ្ឋកថាយំ បន ‘‘សាលិភត្តំ វិយ សប្បិភត្តំ នាម នត្ថី’’តិអាទិនា វុត្តត្តា ន សក្កា អញ្ញំ វត្ថុំ. អដ្ឋកថាចរិយា ឯវ ហិ ឦទិសេសុ ឋានេសុ បមាណំ.

មូលន្តិ កប្បិយភណ្ឌំ វុត្តំ. តស្មា អនាបត្តីតិ ឯត្ថ វិសង្កេតេន បាចិត្តិយាភាវេបិ សូបោទនទុក្កដា ន មុច្ចតីតិ វទន្តិ. ‘‘កប្បិយសប្បិនា, អកប្បិយសប្បិនា’’តិ ច ឥទំ កប្បិយាកប្បិយមំសសត្តានំ វសេន វុត្តំ.

២៦១. មហានាមសិក្ខាបទំ នាម ឧបរិ ចាតុមាសបច្ចយបវារណាសិក្ខាបទំ (បាចិ. ៣០៣ អាទយោ). អគិលានោ ហិ អប្បវារិតដ្ឋានេ វិញ្ញាបេន្តោបិ កាលបរិច្ឆេទំ, ភេសជ្ជបរិច្ឆេទំ វា កត្វា សង្ឃវសេន បវារិតដ្ឋានតោ តទុត្តរិ វិញ្ញាបេន្តេន, បរិច្ឆេទព្ភន្តរេបិ ន ភេសជ្ជករណីយេន រោគេន ភេសជ្ជំ វិញ្ញាបេន្តេន ច សមោ ហោតីតិ ‘‘មហានាមសិក្ខាបទេន ការេតព្ពោ’’តិ វុត្តំ. បណីតភោជនតា, អគិលានតា, អកតវិញ្ញត្តិយា បដិលាភោ, អជ្ឈោហរណន្តិ ឥមានេត្ថ ចត្តារិ អង្គានិ.

បណីតភោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.