៣. ឧជ្ឈាបនកសិក្ខាបទវណ្ណនា

១០៣. តតិយេ ចិន្តាយនត្ថស្ស ឈេ-ធាតុស្ស អនេកត្ថតាយ ឱលោកនត្ថសម្ភវតោ វុត្តំ ‘‘ឱលោកាបេន្តី’’តិ. ឆន្ទាយាតិ លិង្គវិបល្លាសោតិ អាហ ‘‘ឆន្ទេនា’’តិ.

១០៥. ភិក្ខុំ លាមកតោ ចិន្តាបនត្ថំ អញ្ញេសំ តំ អវណ្ណកថនំ ឧជ្ឈាបនំ នាម. អញ្ញេសំ បន អវត្វា អញ្ញមញ្ញំ សមុល្លបនវសេន ភិក្ខុនោ ទោសប្បកាសនំ ខិយ្យនំ នាមាតិ អយមេតេសំ ភេទោ.

១០៦. អញ្ញំ អនុបសម្បន្នំ ឧជ្ឈាបេតីតិ អញ្ញេន អនុបសម្បន្នេន ឧជ្ឈាបេតិ. តស្ស វា តំ សន្តិកេតិ តស្ស អនុបសម្បន្នស្ស សន្តិកេ តំ សង្ឃេន សម្មតំ ឧបសម្បន្នំ ខិយ្យតិ. ឥធាបិ មុសាវាទេន ឧជ្ឈាបនាទីនំ សម្ភវតោ ទុក្កដដ្ឋានានិ ច អាទិកម្មិកស្ស អនាបត្តិ ច ឥមិនា ឯវ សិក្ខាបទេន វុត្តាតិ វេទិតព្ពំ សព្ពត្ថ មុសាវាទបាចិត្តិយស្ស អនិវត្តិតោ. ធម្មកម្មេន សម្មតតា, ឧបសម្បន្នតា, អគតិគមនាភាវោ, តស្ស អវណ្ណកាមតា, យស្ស សន្តិកេ វទតិ. តស្ស ឧបសម្បន្នតា, ឧជ្ឈាបនំ វា ខិយ្យនំ វាតិ ឥមានេត្ថ ឆ អង្គានិ.

ឧជ្ឈាបនកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.