១០. សប្បាណកសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៤០. ទសមេ មាតិកាយំ សប្បាណកឧទកំ តិណេន វា មត្តិកាយ វា សិញ្ចេយ្យ, ឆឌ្ឌេយ្យាតិ អត្ថោ. អថ វា ឧទកំ គហេត្វា ពហិ សិញ្ចេយ្យ, តស្មិញ្ច ឧទកេ តិណំ វា មត្តិកំ វា អាហរិត្វា បក្ខិបេយ្យាតិ អជ្ឈាហរិត្វា អត្ថោ វេទិតព្ពោ. តេនាហ ‘‘សកដភារមត្តញ្ចេបី’’តិអាទិ. ឥទន្តិ តិណមត្តិកបក្ខិបនវិធានំ. វុត្តន្តិ មាតិកាយំ ‘‘តិណំ វា មត្តិកំ វា’’តិ ឯវំ វុត្តំ, អដ្ឋកថាសុ វា វុត្តំ.

ឥទញ្ច សិក្ខាបទំ ពាហិរបរិភោគំ សន្ធាយ វត្ថុវសេន វុត្តំ អព្ភន្តរបរិភោគស្ស វិសុំ វក្ខមានត្តា. តទុភយម្បិ ‘‘សប្បាណក’’ន្តិ កត្វា វធកចិត្តំ វិនាវ សិញ្ចនេ បញ្ញត្តត្តា ‘‘បណ្ណត្តិវជ្ជ’’ន្តិ វុត្តំ. វធកចិត្តេ បន សតិ សិក្ខាបទន្តរេនេវ បាចិត្តិយំ, ន ឥមិនាតិ ទដ្ឋព្ពំ. ឧទកស្ស សប្បាណកតា, ‘‘សិញ្ចនេន បាណកា មរិស្សន្តី’’តិ ជាននំ, តាទិសមេវ ច ឧទកំ វិនា វធកចេតនាយ កេនចិទេវ ករណីយេន តិណាទីនំ សិញ្ចនន្តិ ឥមានេត្ថ ចត្តារិ អង្គានិ.

សប្បាណកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

និដ្ឋិតោ សេនាសនវគ្គោ ទុតិយោ.

‘‘ភូតគាមវគ្គោ’’តិបិ ឯតស្សេវ នាមំ.