១០. កយវិក្កយសិក្ខាបទវណ្ណនា

៥៩៣-៥. ទសមេ បាឡិយំ ជានាហីតិ ឥទានេវ ឧបធារេហិ, ឥទំ បច្ឆា ឆឌ្ឌេតុំ ន សក្កាតិ អធិប្បាយោ. ឥមិនាតិ ភិក្ខុនា ទិយ្យមានំ វុត្តំ. ឥមន្តិ បរេន បដិទិយ្យមានំ. សេសញាតកេសុ សទ្ធាទេយ្យវិនិបាតសម្ភវតោ តទភាវដ្ឋានម្បិ ទស្សេតុំ ‘‘មាតរំ បន បិតរំ វា’’តិ វុត្តំ. ន សក្កា តំ បដិក្ខិបិតុន្តិ ឯត្ថ យថា រូបិយំ ភតកានំ ទត្វា អស្សាមិកភូមិយំ អយោពីជសមុដ្ឋាបនេ ភតិយា ខណន្តានំ សន្តិកា គហិតភណ្ឌកភាវេបិ បាចិត្តិយំ ហោតិ, ឯវមិធាបីតិ កេចិ វទន្តិ, តំ ន យុត្តំ. យញ្ហិ អស្សាមិកភូមិំ ខណិត្វា សមុដ្ឋាបិតំ អយោពីជំ, តំ ភតកានំ សន្តកំ នាម ហោតិ, តទត្ថញ្ច តេសំ រូបិយំ ទេន្តស្ស រូបិយសំវោហារោវ ហោតិ អកប្បិយវោហារេន រជនច្ឆល្លិអាទីនំ អាហរាបនេ កយវិក្កយោ វិយ, តាទិសម្បិ បរភណ្ឌំ ឥធ វត្ថធោវនាទីសុ នត្ថិ, តស្មា អដ្ឋកថាបមាណេនេវេត្ថ បាចិត្តិយំ គហេតព្ពំ.

៥៩៧. បុញ្ញំ ភវិស្សតីតិ ទេតីតិ ឯត្ថ សចេ ភិក្ខុ អត្តនោ ភណ្ឌស្ស អប្បគ្ឃតំ ញត្វាបិ អកថេត្វា ‘‘ឥទានេវ ឧបបរិក្ខិត្វា គណ្ហ, មា បច្ឆា វិប្បដិសារី ហោហី’’តិ វទតិ, ឥតរោ ច អត្តនោ ទិយ្យមានស្ស មហគ្ឃតំ អជានន្តោ ‘‘ឩនំ វា អធិកំ វា តុម្ហាកមេវា’’តិ ទត្វា គច្ឆតិ, ភិក្ខុស្ស អនាបត្តិ ឧបនន្ទស្ស វិយ បរិព្ពាជកវត្ថុគ្គហណេ. វិប្បដិសារិស្ស បុន សកសញ្ញាយ អាគតស្ស យំ អធិកំ គហិតំ, តំ ទាតព្ពំ. យេន យំ បរិវត្តេតិ, តេសំ ឧភិន្នំ កប្បិយវត្ថុតា, អសហធម្មិកតា, កយវិក្កយាបជ្ជនញ្ចាតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ.

កយវិក្កយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

និដ្ឋិតោ កោសិយវគ្គោ ទុតិយោ.