១. អាវសថបិណ្ឌសិក្ខាបទវណ្ណនា

២០៣-៤. បូគស្សាតិ បូគេន. កុក្កុច្ចាយន្តោតិ និស្សរណេនេត្ថ ភវិតព្ពំ, តំ មយំ ន ជានាមាតិ សន្និដ្ឋានស្ស ករណវសេន ‘‘កុក្កុច្ចាយន្តោ’’តិ វុច្ចតិ. យថា ហិ អាយស្មា ឧបាលិ នយគ្គាហេន ‘‘អនាបត្តិ អាវុសោ សុបិនន្តេនា’’តិ (បារា. ៧៨) អាហ, តថា ថេរោបិ ‘‘អនាបត្តិ គិលានស្សា’’តិ កស្មា ន បរិច្ឆិន្ទតីតិ? អនត្តាធិការត្តា វិនយបញ្ញត្តិយា, ‘‘នាយំ អត្តនោ ឱកាសោ’’តិ បដិក្ខិត្តត្តា, សិក្ខាបទស្ស អបរិបុណ្ណត្តា. បឋមបារាជិកសិក្ខាបទេ បរិបុណ្ណំ កត្វា បញ្ញត្តេយេវ ហិ សោ ថេរោ ‘‘អនាបត្តិ សុបិនន្តេនា’’តិ អាហ ‘‘អញ្ញត្រ សុបិនន្តា’’តិ វុត្តបទានុសារេនាតិ. យស្មា ឱទិស្ស អយាវទត្ថេវ ទាយកានំ បីឡា នត្ថិ, តស្មា ‘‘អនោទិស្ស យាវទត្ថោ’’តិ វុត្តំ.

២០៨. ‘‘អន្តរាមគ្គេ ឯកទិវស’ន្តិ ឯកំយេវ សន្ធាយ វុត្ត’’ន្តិ ច ‘‘ឯសេវ នយោតិ វុត្តនយមេវ ទស្សេតុំ គន្ត្វា បច្ចាគច្ឆន្តោ ហីតិអាទិមាហា’’តិ ច ‘‘សុទ្ធចិត្តោ ហុត្វា បកតិគមនេវ ភុញ្ជិតុំ លភតី’’តិ ច ‘‘អគិលានស្ស គិលានសញ្ញិនោ កាយេន សមុដ្ឋាតី’’តិ ច លិខិតំ.

អាវសថបិណ្ឌសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.