៧. សំវិធានសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៨១. តា ភិក្ខុនិយោ ទូសយិំសូតិ វិបរិណាមោ កាតព្ពោ.

១៨២-៤. សម្បទន្តីតិ បទសា គច្ឆន្តិ. វុត្តនយេនេវាតិ ‘‘សម្បតន្តិ ឯត្ថាតិ សម្បាតោ’’តិអាទិនា. បទគតេ ឧបចារោ ន លព្ភតិ, អច្ចាសន្នត្តា មិស្សំ វិយ ហោតីតិ. កុក្កុដវស្សិតបរិច្ឆិន្នោ មហាអដ្ឋកថាយំ. ‘‘តម្បិ វោហារេនា’’តិ លិខិតំ. ‘‘យេភុយ្យេន តថា សន្និវេសោ ហោតីតិ កត្វា អដ្ឋកថាយំ វុត្តំ, តស្មា ន បមាទលេខោ’’តិ ច, ‘‘ឧក្កដ្ឋបរិច្ឆេទេន វុត្តំ អដ្ឋកថាយំ, តតោ ឧទ្ធំ អទ្ធយោជនលក្ខណសម្បត្តំ នាម ហោតីតិ គហេតព្ព’’ន្តិ ច វុត្តំ. ‘‘កប្បិយភូមិ កិរាយំ…បេ… ន វទន្តី’’តិ វុត្តំ. ទុទ្ទសញ្ហេត្ថ ការណំ. កតរំ បន តន្តិ? ‘‘គច្ឆាមាតិ សំវិទហតិ, អាបត្តិ ទុក្កដស្សា’’តិ វុត្តំ. តត្ថ ‘‘គច្ឆាមា’’តិ វត្តមានវចនន្តញ្ច, អមគ្គេ ភិក្ខុនុបស្សយាទិម្ហិ ន សម្ភវតិយេវ មនុស្សានំ អន្តរឃរាទិម្ហិ មគ្គសង្ខេបគមនតោ, ឧច្ចាសយនាទិឧប្បត្តិដ្ឋានត្តា ច. ន តិត្ថិយសេយ្យាយ វា បព្ពជិតាវាសត្តា. ទ្វារេតិ សមីបត្ថេ ភុម្មំ, តស្មា តំ ទស្សេតុំ បុន ‘‘រថិកាយា’’តិ អាហ. សេសអដ្ឋកថាយំ ‘‘ឯត្ថន្តរេ សំវិទហិតេបិ ភិក្ខុនោ ទុក្កដ’’ន្តិ អាគតត្តា ន សមេតិ. ‘‘គាមន្តរេ’’តិ វចនតោ អញ្ញគាមស្ស ឧបចារោក្កមនេ ឯវ អាបត្តិ. ‘‘អទ្ធយោជនេ’’តិ វចនតោ អតិក្កមនេយេវ យុត្តំ.

១៨៥. រដ្ឋភេទេតិ វិលោបេ. បោរាណគណ្ឋិបទេ ‘‘តយោបិ សង្កេតា កាលទិវសមគ្គវសេន, តត្ថ បច្ឆិមេនេវ អាបត្តី’’តិ វុត្តំ. ‘‘ឥមិនា មគ្គេនា’’តិ វិស្សជ្ជេត្វា អញ្ញេន គច្ឆន្តិ ចេ, អាបត្តិយេវាតិ អត្ថោ.

សំវិធានសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.