៣. ភិក្ខុនុបស្សយសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៦២. ‘‘ឯករត្តម្បិ វសន្តី’’តិ (បាចិ. ១៦១) វចនតោ យត្ថ រត្តិយំ ន វសន្តិ, តត្ថ គន្ត្វា ឱវទិតុំ វដ្ដតីតិ ឯកេ. យទិ ឯវំ សង្កេតដ្ឋានំ គន្ត្វា ឱវទិតុំ វដ្ដតីតិ សិទ្ធំ. ‘‘តតោ អទ្ធយោជនេយេវ សភិក្ខុកោ អាវាសោ ឥច្ឆិតព្ពោ’’តិ ន វត្តព្ពំ. ភិក្ខុនោវាទកោ ចេ អទ្ធយោជនំ គន្ត្វា ឱវទិតុកាមោ ហោតិ, ភិក្ខុនិសង្ឃោ ច អទ្ធយោជនំ គន្ត្វា សោតុកាមោ, ‘‘វដ្ដតី’’តិ វត្តព្ពំ សិយា, តញ្ច ន វុត្តំ, តស្មា ន វដ្ដតិ. ហេដ្ឋិមបរិច្ឆេទេន បន ‘‘ឯករត្តម្បី’’តិ វុត្តំ. តតោ បដ្ឋាយ ឧបស្សយំ ហោតិ, ន ឧបស្សយសង្ខេបេន កតមត្តេនាតិ វុត្តំ ហោតិ. យត្ថ វាសូបគតា ភិក្ខុនិយោ, សោ ឧបស្សយសង្ខ្យំ គច្ឆតិ, តត្ថ ន គន្ត្វា ឱវាទោ ទាតព្ពោ. ឯកាវាសេ ទិវា វដ្ដតីតិ ឯកេ, វិចារេត្វា យុត្តតរំ គហេតព្ពំ.

ភិក្ខុនុបស្សយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.