១. អន្តេបុរសិក្ខាបទវណ្ណនា

៤៩៤-៧. យថា ភគវន្តំ បយិរុបាសតិ, ឯវមាការេន នារហតាយំ បុរិសោ បាបោ ហោតុំ, ន ហោតិ បាបោតិ អត្ថោ, ការណត្ថំ វា. តន្តិ និបាតមត្តំ, យតោតិ វា អត្ថោ. ហត្ថិសម្មទ្ទន្តិ សង្ឃាដសម្មទ្ទោ, អក្កមនំ ចុណ្ណតាតិ អត្ថោ.

៤៩៨. រតនំ នាម អគ្គមហេសី, តថាបិ ឥធ អញ្ញាបិ ទេវិគោត្តា ន រក្ខតិ, អនាបត្តិវារេ ‘‘ន មហេសី ហោតី’’តិ វចនាភាវតោ. សចេ ខត្តិយោវ ហោតិ, នាភិសិត្តោ. អភិសិត្តោយេវ ហោតិ, ន ខត្តិយោ រក្ខតីតិ អាចរិយោ. អនាបត្តិវារេ មាតិកាដ្ឋកថាយំ អង្គភាវេន ច វុត្តត្តា អភិសិត្តភាវោវបមាណំ. សេសំ ឧក្កដ្ឋបរិច្ឆេទោតិ ឯកេ.

៥០០-៥០១. ‘‘ន សយនិឃរេ សយនិឃរសញ្ញី’’តិ តិកច្ឆេទោបិ ឯត្ថ លព្ភតិ. ន សយនិឃរំ នាម អបរិក្ខិត្តរុក្ខមូលាទិ.

អន្តេបុរសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.