៣. ទ្វេភាគសិក្ខាបទវណ្ណនា

៥៥២. ‘‘ធារយិត្វា ទ្វេ តុលា អាទាតព្ពា’’តិ វចនតោ យថា តុលាធារណាយ កាឡកា អធិកា ន ហោន្តិ, តថា កាឡកានំ ទ្វេ ភាវា គហេតព្ពា ឧក្កដ្ឋបរិច្ឆេទេន. កថំ បញ្ញាយតីតិ? សុទ្ធកាឡកបដិសេធននិទានេន. តតិយំ ឱទាតានំ ចតុត្ថំ គោចរិយានន្តិ ហេដ្ឋិមបរិច្ឆេទោ. មាតិកាដ្ឋកថាយំ បន ‘‘ឯកស្សបិ កាឡកលោមស្ស អតិរេកភាវេ និស្សគ្គិយ’’ន្តិ (កង្ខា. អដ្ឋ. ទ្វេភាគសិក្ខាបទវណ្ណនា) វុត្តំ, តំ តុលាធារណាយ កិញ្ចាបិ ន សមេតិ, អចិត្តកត្តា បន សិក្ខាបទស្ស បុព្ពេ តុលាយ ធារយិត្វា ឋបិតេសុ ឯកម្បិ លោមំ តត្ថ បតេយ្យ និស្សគ្គិយន្តិ អធិប្បាយោតិ នោ តក្កោ. អញ្ញថា ទ្វេ តុលា នាទាតព្ពា, ឩនកតរា អាទាតព្ពា សិយុំ. ន ហិ លោមំ គណេត្វា តុលាធារណា ករីយតិ. អថ គណេត្វាវ កាតព្ពំ. កិំ តុលាធារណាយ បយោជនន្តិ កេចិ. ‘‘គោចរិយឱទាតេសុ ឯកមេវ ទិគុណំ កត្វា គហេតុំ វដ្ដតី’’តិ វទន្តិ, អដ្ឋកថាយំ អវិចារិតត្តា វីមំសិតព្ពំ.

ទ្វេភាគសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.