១០. ឧទាយិសុត្តវណ្ណនា

២១១. ពហុកតំ វុច្ចតិ ពហុការោ ពហុមានោ, នត្ថិ ឯតស្ស ពហុកតន្តិ អពហុកតោ, អកតពហុមានោ. ធម្មោ ឧប្បជ្ជមានោ ឧក្កុជ្ជន្តោ វិយ និរុជ្ឈមានោ អវកុជ្ជន្តោ វិយ ហោតីតិ វុត្តំ ‘‘ឧក្កុជ្ជំ វុច្ចតិ ឧទយោ, អវកុជ្ជំ វយោ’’តិ. បរិវត្តេន្តោតិ អនិច្ចាតិបិ ទុក្ខាតិបិ អនត្តាតិបិ. ‘‘ឯសោ ហិ តេ ឧទាយិ មគ្គោ បដិលទ្ធោ, យោ តេ…បេ… តថត្តាយ ឧបនេស្សតី’’តិ បរិយោសានេ ភគវតោ វចនញ្ចេត្ថ សាធកំ ទដ្ឋព្ពំ. តេន តេនាការេន វិហរន្តន្តិ យេន សម្មសនាការេន វិបស្សនាវិហារេន វិហរន្តំ. តថាភាវាយាតិ ខីណាសវភាវបច្ចវេក្ខណាយ. តេនាហ – ‘‘ខីណា ជាតីតិ…បេ… តំ ទស្សេន្តោ ឯវមាហា’’តិ.

ឧទាយិវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.