១០. វេបុល្លបព្ពតសុត្តវណ្ណនា

១៤៣. ឯកំ អបទានំ អាហរិត្វា ទស្សេតិ ‘‘ឯវំ សំវេគំ ជនេត្វា ភិក្ខូ វិសេសំ បាបេស្សាមី’’តិ. ចតូហេន អារោហន្តិ ចតុយោជនុព្ពេធត្តា. ទ្វិន្នំ ពុទ្ធានន្តិ កកុសន្ធស្ស កោណាគមនស្ស ចាតិ ឥមេសំ ទ្វិន្នំ ពុទ្ធានំ. ‘‘តិវរា រោហិតស្សា សុប្បិយា’’តិ មនុស្សានំ តស្មិំ តស្មិំ កាលេ សមញ្ញា តត្ថ ទេសនាមវសេន ជាតាតិ វេទិតព្ពា, យថា ឯតរហិ មាគធាតិ.

បុន វស្សសតន្តិ បឋមវស្សសតតោ ឧបរិវស្សសតំ ជីវនកោ នាម មនុស្សោ នត្ថិ. បរិហីនសទិសំ កតំ ទេសនាយ. វឌ្ឍិត្វាតិ ទសវស្សាយុកភាវតោ បដ្ឋាយ យាវ អសង្ខ្យេយ្យាយុកភាវា វឌ្ឍិត្វា. ‘‘បរិហីន’’ន្តិ វត្វា តំ បរិហីនភាវំ ទស្សេន្តោ ‘‘កថ’’ន្តិអាទិមាហ. យំ អាយុប្បមាណេសូតិ យត្តកំ អាយុប្បមាណេសូតិ.

វេបុល្លបព្ពតសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ទុតិយវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

សារត្ថប្បកាសិនិយា សំយុត្តនិកាយ-អដ្ឋកថាយ

អនមតគ្គសំយុត្តវណ្ណនាយ លីនត្ថប្បកាសនា សមត្តា.