៤. បហារសិក្ខាបទវណ្ណនា

បហារំ ទទេយ្យាតិ អន្តមសោ ឧប្បលបត្តំ ឧបាទាយ កាយកាយប្បដិពទ្ធនិស្សគ្គិយានំ អញ្ញតរេន បហារំ ទទេយ្យ. ឯវំ បន បហារេ ទិន្នេ ហត្ថោ វា ភិជ្ជតុ, បាទោ វា សីសំ វា, មរតុ វា, បាចិត្តិយមេវ. តេនាហ ‘‘បហរិតុកាមតាយា’’តិអាទិ.

អនុបសម្បន្នេតិ គហដ្ឋេ វា បព្ពជិតេ វា ឥត្ថិយា វា បុរិសេ វា អន្តមសោ តិរច្ឆានគតេបិ. សចេ បន រត្តចិត្តោ ឥត្ថិំ បហរតិ, សង្ឃាទិសេសោ. កេនចិ វិហេឋិយមានស្សាតិ មនុស្សេន វា តិរច្ឆានគតេន វា វិហេឋិយមានស្ស. មោក្ខាធិប្បាយស្សាតិ តតោ អត្តនោ មោក្ខំ បត្ថយមានស្ស. សចេបិ អន្តរាមគ្គេ (បាចិ. អដ្ឋ. ៤៥៣) ចោរំ វា បច្ចត្ថិកំ វា វិហេឋេតុកាមំ ទិស្វា ‘‘ឧបាសក, ឯត្ថេវ តិដ្ឋ, មា អាគមិត្ថា’’តិ វត្វា វចនំ អនាទិយិត្វា អាគច្ឆន្តំ ‘‘គច្ឆ រេ’’តិ មុគ្គរេន វា សត្ថកេន វា បហរិត្វា យាតិ, សោ ចេ តេន បហារេន មរតិ, អនាបត្តិយេវ. វាឡមិគេសុបិ ឯសេវ នយោ.

បហារសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.