៣. មោហនសិក្ខាបទវណ្ណនា

តស្មិំ អនាចារេតិ តស្មិំ អនាចារេ អាចិណ្ណេ. មោក្ខោ នត្ថីតិ តស្សា អាបត្តិយា មោក្ខោ នត្ថិ. តស្ស តេតិ តស្ស តវ. អលាភាតិ យេ អញ្ញេសំ បាតិមោក្ខេ ឧទ្ទិស្សមានេ សាធុកំ អដ្ឋិំ កត្វា មនសិករណស្ស អានិសំសសញ្ញិតា ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកា ច លាភា ឥច្ឆិតព្ពា, តេ សព្ពេ តុយ្ហំ អលាភា ឯវ ហោន្តិ. ទុល្លទ្ធន្តិ បុញ្ញវិសេសេន លទ្ធម្បិ មនុស្សត្តំ ទុល្លទ្ធំ. សាធុកន្តិ សុដ្ឋុ. អដ្ឋិំ កត្វាតិ អត្ថិកភាវំ កត្វា, អត្ថិកោ ហុត្វាតិ វុត្តំ ហោតិ. ញត្តិទុតិយេន កម្មេនាតិ ‘‘សុណាតុ មេ, ភន្តេ, សង្ឃោ’’តិអាទិនា (បាចិ. ៤៤៦) បទភាជនិយំ វុត្តេន មោហារោបនកេន ញត្តិទុតិយេន កម្មេន.

អធម្មកម្មេតិ ឯត្ថ មោហារោបនកម្មំ អធិប្បេតំ.

មោហនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.