៩. បរិបាចិតសិក្ខាបទវណ្ណនា

បរិបាចិតន្តិ បរិបាកមាបាទិតំ, យថា លភតិ, តថា កត្វា ឋបិតន្តិ វុត្តំ ហោតិ. តេនាហ ‘‘នេវ តស្សា’’តិអាទិ តស្សាតិ យោ បរិភុញ្ជេយ្យ, តស្ស ភិក្ខុនោ. ភិក្ខុស្ស គុណំ បកាសេត្វាតិ ‘‘អយ្យោ ភាណកោ, អយ្យោ ពហុស្សុតោ’’តិអាទិនា (បាចិ. ១៩៥) គុណំ បកាសេត្វា. បិណ្ឌបាតន្តិ បញ្ចន្នំ ភោជនានំ អញ្ញតរំ. កម្មសាធនោយំ សមារម្ភសទ្ទោតិ អាហ ‘‘សមារទ្ធ’’ន្តិ. បដិយាទិតស្សាតិ សម្បាទិតស្ស. យស្មា ញាតកប្បវារិតេហិ ភិក្ខុស្ស អត្ថាយ អសមារទ្ធោបិ បិណ្ឌបាតោ អត្ថតោ សមារទ្ធោវ ហោតិ យថាសុខំ ហរាបេតព្ពតោ, តស្មា ‘‘ញាតកប្បវារិតានំ វា សន្តក’’ន្តិ វុត្តំ.

ឧភយត្ថាតិ បរិបាចិតាបរិបាចិតេសុ. អវសេសេតិ ភិក្ខុនិបរិបាចិតេបិ យាគុខជ្ជកផលាផលាទិកេ សព្ពត្ថ. និមិត្តោភាសបរិកថាវិញ្ញត្តិវសេន បន អវសេសេបិ ទុក្កដតោ ន មុច្ចតិ.

បរិបាចិតសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.