១០. រហោនិសជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឧបរីតិ អចេលកវគ្គេ. ឧបនន្ទស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទេនាតិ អប្បដិច្ឆន្នេ មាតុគាមេន សទ្ធិំ រហោនិសជ្ជសិក្ខាបទេន (បាចិ. ២៨៤ អាទយោ). តញ្ហិ ឧបនន្ទត្ថេរំ អារព្ភ បញ្ញត្តេសុ ចតុត្ថភាវតោ ‘‘ឧបនន្ទស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទ’’ន្តិ វុត្តំ. យទិ ឯកបរិច្ឆេទំ, អថ កស្មា វិសុំ បញ្ញត្តន្តិ អាហ ‘‘អដ្ឋុប្បត្តិវសេន បន វិសុំ បញ្ញត្ត’’ន្តិ. តត្ថ អដ្ឋុប្បត្តិវសេនាតិ អត្ថស្ស ឧប្បត្តិវសេន, ភិក្ខុនិយា ឯវ រហោនិសជ្ជាយ ឧប្បត្តិវសេនាតិ អត្ថោ. អយំ ហេត្ថាធិប្បាយោ – ចតុត្ថសិក្ខាបទវត្ថុតោ ឥមស្ស សិក្ខាបទស្ស វត្ថុនោ បឋមំ ឧប្បន្នត្តា ឯកបរិច្ឆេទេបិ ឥទំ បឋមំ វិសុំ បញ្ញត្តន្តិ.

រហោនិសជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ឱវាទវគ្គោ តតិយោ.