១០. សប្បាណកសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឯកស្មិំ ឃដេ ឯកាវ អាបត្តីតិ ឯកស្មិំ ឧទកឃដេ ឯកាវ អាបត្តិ. ឯស នយោ សព្ពភាជនេសុ. វិច្ឆិន្ទន្តស្សាតិ ធារំ វិច្ឆិន្ទន្តស្ស. ឯកេកំ បក្ខិបន្តស្សាតិ ឯកេកំ តិណំ វា បណ្ណំ វា មត្តិកំ វា អញ្ញំ វា កដ្ឋគោមយាទិំ បក្ខិបន្តស្ស. បរិយាទានន្តិ ខយំ.

‘‘បទីបេ (សារត្ថ. ដី. បាចិត្តិយ ៣.១៤០) បតិត្វា បដង្គាទិបាណកា មរិស្សន្តី’’តិ ជានន្តស្សាបិ កុសលចិត្តេន បទីបុជ្ជលនំ វិយ ‘‘សិញ្ចនេន បាណកា មរិស្សន្តី’’តិ បុព្ពភាគេ ជានន្តស្សាបិ ‘‘ឥទំ ជលំ សិញ្ចាមី’’តិ សិញ្ចន្តស្ស វធកចិត្តំ ន ហោតីតិ អាហ ‘‘វិនា វធកចេតនាយា’’តិអាទិ. ឯវញ្ច កត្វា ‘‘បណ្ណត្តិវជ្ជ’’ន្តិ ឥទម្បិ សមត្ថិតំ ហោតិ. តិចិត្តន្តិ កុសលាកុសលាព្យាកតវសេន តិចិត្តំ. តថា ហិ បណ្ណត្តិំ មទ្ទិត្វា សិញ្ចន្តស្ស វា សិញ្ចាបេន្តស្ស វា អកុសលចិត្តេន ហោតិ, ‘‘អាសនំ ធោវិស្សាមី’’តិ ចិត្តេន ធោវនត្ថំ សិញ្ចន្តស្ស វា សិញ្ចាបេន្តស្ស វា កុសលចិត្តេន ហោតិ, បណ្ណត្តិំ អជានតា អរហតា សិញ្ចនាទិករណេ អព្យាកតចិត្តេន ហោតីតិ កុសលាកុសលាព្យាកតចិត្តវសេន តិចិត្តំ ហោតិ.

សប្បាណកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ភូតគាមវគ្គោ ទុតិយោ.