១. អមតសុត្តំ

៤០៧. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ចតូសុ, ភិក្ខវេ, សតិបដ្ឋានេសុ សុប្បតិដ្ឋិតចិត្តា វិហរថ. មា វោ អមតំ បនស្ស. កតមេសុ ចតូសុ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ កាយេ កាយានុបស្សី វិហរតិ អាតាបី សម្បជានោ សតិមា, វិនេយ្យ លោកេ អភិជ្ឈាទោមនស្សំ; វេទនាសុ…បេ… ចិត្តេ…បេ… ធម្មេសុ ធម្មានុបស្សី វិហរតិ អាតាបី សម្បជានោ សតិមា, វិនេយ្យ លោកេ អភិជ្ឈាទោមនស្សំ. ឥមេសុ, ភិក្ខវេ, ចតូសុ សតិបដ្ឋានេសុ សុប្បតិដ្ឋិតចិត្តា វិហរថ. មា វោ អមតំ បនស្សា’’តិ. បឋមំ.