៨. ទុតិយមហាសមុទ្ទសុត្តំ

១១២៨. ‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, មហាសមុទ្ទេ ឧទកំ បរិក្ខយំ [មហាសមុទ្ទោ បរិក្ខយំ (សី. ស្យា. កំ.) សំ. និ. ២.៨១] បរិយាទានំ គច្ឆេយ្យ ឋបេត្វា ទ្វេ វា តីណិ វា ឧទកផុសិតានិ. តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេ, កតមំ នុ ខោ ពហុតរំ – យំ វា មហាសមុទ្ទេ ឧទកំ បរិក្ខីណំ បរិយាទិន្នំ, យានិ ទ្វេ វា តីណិ វា ឧទកផុសិតានិ អវសិដ្ឋានី’’តិ? ‘‘ឯតទេវ, ភន្តេ, ពហុតរំ មហាសមុទ្ទេ ឧទកំ យទិទំ បរិក្ខីណំ បរិយាទិន្នំ; អប្បមត្តកានិ ទ្វេ វា តីណិ វា ឧទកផុសិតានិ អវសិដ្ឋានិ. សង្ខម្បិ ន ឧបេន្តិ, ឧបនិធម្បិ ន ឧបេន្តិ, កលភាគម្បិ ន ឧបេន្តិ មហាសមុទ្ទេ ឧទកំ បរិក្ខីណំ បរិយាទិន្នំ ឧបនិធាយ ទ្វេ វា តីណិ វា ឧទកផុសិតានិ អវសិដ្ឋានី’’តិ. ‘‘ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកស្ស…បេ… យោគោ ករណីយោ’’តិ. អដ្ឋមំ.