៥. សត្តិសតសុត្តំ

១១០៥. ‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, បុរិសោ វស្សសតាយុកោ វស្សសតជីវី. តមេនំ ឯវំ វទេយ្យ – ‘ឯហម្ភោ បុរិស, បុព្ពណ្ហសមយំ តំ សត្តិសតេន ហនិស្សន្តិ, មជ្ឈន្ហិកសមយំ សត្តិសតេន ហនិស្សន្តិ, សាយន្ហសមយំ សត្តិសតេន ហនិស្សន្តិ. សោ ខោ ត្វំ, អម្ភោ បុរិស, ទិវសេ ទិវសេ តីហិ តីហិ សត្តិសតេហិ ហញ្ញមានោ វស្សសតាយុកោ វស្សសតជីវី វស្សសតស្ស អច្ចយេន អនភិសមេតានិ ចត្តារិ អរិយសច្ចានិ អភិសមេស្សសី’’’តិ.

‘‘អត្ថវសិកេន, ភិក្ខវេ, កុលបុត្តេន អលំ ឧបគន្តុំ. តំ កិស្ស ហេតុ? អនមតគ្គោយំ, ភិក្ខវេ, សំសារោ; បុព្ពា កោដិ នប្បញ្ញាយតិ សត្តិប្បហារានំ អសិប្បហារានំ ឧសុប្បហារានំ ផរសុប្បហារានំ [អសិប្បហារានំ ផរសុប្បហារានំ (ក.)]. ឯវញ្ចេតំ, ភិក្ខវេ, អស្ស. ន ខោ បនាហំ, ភិក្ខវេ, សហ ទុក្ខេន, សហ ទោមនស្សេន ចតុន្នំ អរិយសច្ចានំ អភិសមយំ វទាមិ; អបិ ចាហំ, ភិក្ខវេ, សហាវ សុខេន, សហាវ សោមនស្សេន ចតុន្នំ អរិយសច្ចានំ អភិសមយំ វទាមិ. កតមេសំ ចតុន្នំ? ទុក្ខស្ស អរិយសច្ចស្ស…បេ… ទុក្ខនិរោធគាមិនិយា បដិបទាយ អរិយសច្ចស្ស.

‘‘តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ‘ឥទំ ទុក្ខ’ន្តិ យោគោ ករណីយោ…បេ… ‘អយំ ទុក្ខនិរោធគាមិនី បដិបទា’តិ យោគោ ករណីយោ’’តិ. បញ្ចមំ.