៧. នវកម្មិកសុត្តំ

២០៣. ឯកំ សមយំ ភគវា កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន នវកម្មិកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ តស្មិំ វនសណ្ឌេ កម្មន្តំ ការាបេតិ. អទ្ទសា ខោ នវកម្មិកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ អញ្ញតរស្មិំ សាលរុក្ខមូលេ និសិន្នំ បល្លង្កំ អាភុជិត្វា ឧជុំ កាយំ បណិធាយ បរិមុខំ សតិំ ឧបដ្ឋបេត្វា. ទិស្វានស្ស ឯតទហោសិ – ‘‘អហំ ខោ ឥមស្មិំ វនសណ្ឌេ កម្មន្តំ ការាបេន្តោ រមាមិ. អយំ សមណោ គោតមោ កិំ ការាបេន្តោ រមតី’’តិ? អថ ខោ នវកម្មិកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ. ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘កេ នុ កម្មន្តា ករីយន្តិ, ភិក្ខុ សាលវនេ តវ;

យទេកកោ អរញ្ញស្មិំ, រតិំ វិន្ទតិ គោតមោ’’តិ.

‘‘ន មេ វនស្មិំ ករណីយមត្ថិ,

ឧច្ឆិន្នមូលំ មេ វនំ វិសូកំ;

ស្វាហំ វនេ និព្ពនថោ វិសល្លោ,

ឯកោ រមេ អរតិំ វិប្បហាយា’’តិ.

ឯវំ វុត្តេ, នវកម្មិកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម…បេ… ឧបាសកំ មំ ភវំ គោតមោ ធារេតុ អជ្ជតគ្គេ បាណុបេតំ សរណំ គត’’ន្តិ.