៨. កដ្ឋហារសុត្តំ

២០៤. ឯកំ សមយំ ភគវា កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរស្ស ភារទ្វាជគោត្តស្ស ព្រាហ្មណស្ស សម្ពហុលា អន្តេវាសិកា កដ្ឋហារកា មាណវកា យេន វនសណ្ឌោ តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា អទ្ទសំសុ ភគវន្តំ តស្មិំ វនសណ្ឌេ និសិន្នំ បល្លង្កំ អាភុជិត្វា ឧជុំ កាយំ បណិធាយ បរិមុខំ សតិំ ឧបដ្ឋបេត្វា. ទិស្វាន យេន ភារទ្វាជគោត្តោ ព្រាហ្មណោ តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា ភារទ្វាជគោត្តំ ព្រាហ្មណំ ឯតទវោចុំ – ‘‘យគ្ឃេ, ភវំ ជានេយ្យាសិ! អសុកស្មិំ វនសណ្ឌេ សមណោ និសិន្នោ បល្លង្កំ អាភុជិត្វា ឧជុំ កាយំ បណិធាយ បរិមុខំ សតិំ ឧបដ្ឋបេត្វា’’. អថ ខោ ភារទ្វាជគោត្តោ ព្រាហ្មណោ តេហិ មាណវកេហិ សទ្ធិំ យេន សោ វនសណ្ឌោ តេនុបសង្កមិ. អទ្ទសា ខោ ភគវន្តំ តស្មិំ វនសណ្ឌេ និសិន្នំ បល្លង្កំ អាភុជិត្វា ឧជុំ កាយំ បណិធាយ បរិមុខំ សតិំ ឧបដ្ឋបេត្វា. ទិស្វាន យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘គម្ភីររូបេ ពហុភេរវេ វនេ,

សុញ្ញំ អរញ្ញំ វិជនំ វិគាហិយ;

អនិញ្ជមានេន ឋិតេន វគ្គុនា,

សុចារុរូបំ វត ភិក្ខុ ឈាយសិ.

‘‘ន យត្ថ គីតំ នបិ យត្ថ វាទិតំ,

ឯកោ អរញ្ញេ វនវស្សិតោ មុនិ;

អច្ឆេររូបំ បដិភាតិ មំ ឥទំ,

យទេកកោ បីតិមនោ វនេ វសេ.

‘‘មញ្ញាមហំ លោកាធិបតិសហព្យតំ,

អាកង្ខមានោ តិទិវំ អនុត្តរំ;

កស្មា ភវំ វិជនមរញ្ញមស្សិតោ,

តបោ ឥធ កុព្ពសិ ព្រហ្មបត្តិយា’’តិ.

‘‘យា កាចិ កង្ខា អភិនន្ទនា វា,

អនេកធាតូសុ បុថូ សទាសិតា;

អញ្ញាណមូលប្បភវា បជប្បិតា,

សព្ពា មយា ព្យន្តិកតា សមូលិកា.

‘‘ស្វាហំ អកង្ខោ អសិតោ អនូបយោ,

សព្ពេសុ ធម្មេសុ វិសុទ្ធទស្សនោ;

បប្បុយ្យ សម្ពោធិមនុត្តរំ សិវំ,

ឈាយាមហំ ព្រហ្ម រហោ វិសារទោ’’តិ.

ឯវំ វុត្តេ, ភារទ្វាជគោត្តោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម…បេ… អជ្ជតគ្គេ បាណុបេតំ សរណំ គត’’ន្តិ.