៦. បច្ចនីកសុត្តំ

២០២. សាវត្ថិនិទានំ. តេន ខោ បន សមយេន បច្ចនីកសាតោ នាម ព្រាហ្មណោ សាវត្ថិយំ បដិវសតិ. អថ ខោ បច្ចនីកសាតស្ស ព្រាហ្មណស្ស ឯតទហោសិ – ‘‘យំនូនាហំ យេន សមណោ គោតមោ តេនុបសង្កមេយ្យំ. យំ យទេវ សមណោ គោតមោ ភាសិស្សតិ តំ តទេវស្សាហំ [តទេវ សាហំ (ក.)] បច្ចនីកាស្ស’’ន្តិ [បច្ចនីកស្សន្តិ (បី.), បច្ចនីកសាតន្តិ (ក.)]. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា អព្ភោកាសេ ចង្កមតិ. អថ ខោ បច្ចនីកសាតោ ព្រាហ្មណោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ ចង្កមន្តំ ឯតទវោច – ‘ភណ សមណធម្ម’ន្តិ.

‘‘ន បច្ចនីកសាតេន, សុវិជានំ សុភាសិតំ;

ឧបក្កិលិដ្ឋចិត្តេន, សារម្ភពហុលេន ច.

‘‘យោ ច វិនេយ្យ សារម្ភំ, អប្បសាទញ្ច ចេតសោ;

អាឃាតំ បដិនិស្សជ្ជ, ស វេ [សចេ (ស្យា. កំ. ក.)] ជញ្ញា សុភាសិត’’ន្តិ.

ឯវំ វុត្តេ, បច្ចនីកសាតោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម, អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម…បេ… ឧបាសកំ មំ ភវំ គោតមោ ធារេតុ អជ្ជតគ្គេ បាណុបេតំ សរណំ គត’’ន្តិ.