៤. អច្ចយសុត្តំ

២៧០. សាវត្ថិយំ…បេ… អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន ទ្វេ ភិក្ខូ សម្បយោជេសុំ. តត្រេកោ ភិក្ខុ អច្ចសរា. អថ ខោ សោ ភិក្ខុ តស្ស ភិក្ខុនោ សន្តិកេ អច្ចយំ អច្ចយតោ ទេសេតិ; សោ ភិក្ខុ នប្បដិគ្គណ្ហាតិ. អថ ខោ សម្ពហុលា ភិក្ខូ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិំសុ. ឯកមន្តំ និសិន្នា ខោ តេ ភិក្ខូ ភគវន្តំ ឯតទវោចុំ – ‘‘ឥធ, ភន្តេ, ទ្វេ ភិក្ខូ សម្បយោជេសុំ, តត្រេកោ ភិក្ខុ អច្ចសរា. អថ ខោ សោ, ភន្តេ, ភិក្ខុ តស្ស ភិក្ខុនោ សន្តិកេ អច្ចយំ អច្ចយតោ ទេសេតិ, សោ ភិក្ខុ នប្បដិគ្គណ្ហាតី’’តិ.

‘‘ទ្វេមេ, ភិក្ខវេ, ពាលា. យោ ច អច្ចយំ អច្ចយតោ ន បស្សតិ, យោ ច អច្ចយំ ទេសេន្តស្ស យថាធម្មំ នប្បដិគ្គណ្ហា’’តិ – ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ទ្វេ ពាលា. ‘‘ទ្វេមេ, ភិក្ខវេ, បណ្ឌិតា. យោ ច អច្ចយំ អច្ចយតោ បស្សតិ, យោ ច អច្ចយំ ទេសេន្តស្ស យថាធម្មំ បដិគ្គណ្ហា’’តិ – ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ទ្វេ បណ្ឌិតា.

‘‘ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ សុធម្មាយំ សភាយំ ទេវេ តាវតិំសេ អនុនយមានោ តាយំ វេលាយំ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘កោធោ វោ វសមាយាតុ, មា ច មិត្តេហិ វោ ជរា;

អគរហិយំ មា គរហិត្ថ, មា ច ភាសិត្ថ បេសុណំ;

អថ បាបជនំ កោធោ, បព្ពតោវាភិមទ្ទតី’’តិ.