៥. អក្កោធសុត្តំ

២៧១. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តត្រ ខោ ភគវា ភិក្ខូ…បេ… ភគវា ឯតទវោច – ‘‘ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ សុធម្មាយំ សភាយំ ទេវេ តាវតិំសេ អនុនយមានោ តាយំ វេលាយំ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘មា វោ កោធោ អជ្ឈភវិ, មា ច កុជ្ឈិត្ថ កុជ្ឈតំ;

អក្កោធោ អវិហិំសា ច, អរិយេសុ ច បដិបទា [វសតី សទា (សី. ស្យា. កំ. បី.)];

អថ បាបជនំ កោធោ, បព្ពតោវាភិមទ្ទតី’’តិ.

តតិយោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ឆេត្វា ទុព្ពណ្ណិយមាយា, អច្ចយេន អកោធនោ;

ទេសិតំ ពុទ្ធសេដ្ឋេន, ឥទញ្ហិ សក្កបញ្ចកន្តិ.

សក្កសំយុត្តំ សមត្តំ.