១០. សង្ឃវន្ទនាសុត្តំ

២៦៦. សាវត្ថិយំ ជេតវនេ. តត្រ ខោ…បេ… ឯតទវោច – ‘‘ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ មាតលិំ សង្គាហកំ អាមន្តេសិ – ‘យោជេហិ, សម្ម មាតលិ, សហស្សយុត្តំ អាជញ្ញរថំ, ឧយ្យានភូមិំ គច្ឆាម សុភូមិំ ទស្សនាយា’តិ. ‘ឯវំ ភទ្ទន្តវា’តិ ខោ, ភិក្ខវេ, មាតលិ សង្គាហកោ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស បដិស្សុត្វា, សហស្សយុត្តំ អាជញ្ញរថំ យោជេត្វា សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស បដិវេទេសិ – ‘យុត្តោ ខោ តេ, មារិស, សហស្សយុត្តោ អាជញ្ញរថោ, យស្ស ទានិ កាលំ មញ្ញសី’’’តិ. អថ ខោ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ វេជយន្តបាសាទា ឱរោហន្តោ អញ្ជលិំ កត្វា សុទំ ភិក្ខុសង្ឃំ នមស្សតិ. អថ ខោ, ភិក្ខវេ, មាតលិ សង្គាហកោ សក្កំ ទេវានមិន្ទំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘តញ្ហិ ឯតេ នមស្សេយ្យុំ, បូតិទេហសយា នរា;

និមុគ្គា កុណបម្ហេតេ, ខុប្បិបាសសមប្បិតា.

‘‘កិំ នុ តេសំ បិហយសិ, អនាគារាន វាសវ;

អាចារំ ឥសិនំ ព្រូហិ, តំ សុណោម វចោ តវា’’តិ.

‘‘ឯតំ តេសំ បិហយាមិ, អនាគារាន មាតលិ;

យម្ហា គាមា បក្កមន្តិ, អនបេក្ខា វជន្តិ តេ.

‘‘ន តេសំ កោដ្ឋេ ឱបេន្តិ, ន កុម្ភិ [ន កុម្ភា (ស្យា. កំ. បី. ក.)] ន កឡោបិយំ [ខឡោបិយំ (សី.)];

បរនិដ្ឋិតមេសានា [បរនិដ្ឋិតមេសនា (ស្យា. កំ. ក.)], តេន យាបេន្តិ សុព្ពតា.

‘‘សុមន្តមន្តិនោ ធីរា, តុណ្ហីភូតា សមញ្ចរា;

ទេវា វិរុទ្ធា អសុរេហិ, បុថុ មច្ចា ច មាតលិ.

‘‘អវិរុទ្ធា វិរុទ្ធេសុ, អត្តទណ្ឌេសុ និព្ពុតា;

សាទានេសុ អនាទានា, តេ នមស្សាមិ មាតលី’’តិ.

‘‘សេដ្ឋា ហិ កិរ លោកស្មិំ, យេ ត្វំ សក្ក នមស្សសិ;

អហម្បិ តេ នមស្សាមិ, យេ នមស្សសិ វាសវា’’តិ.

‘‘ឥទំ វត្វាន មឃវា, ទេវរាជា សុជម្បតិ;

ភិក្ខុសង្ឃំ នមស្សិត្វា, បមុខោ រថមារុហី’’តិ.

ទុតិយោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ទេវា បន [វ តបទេន (សី. ស្យា. កំ.)] តយោ វុត្តា, ទលិទ្ទញ្ច រាមណេយ្យកំ;

យជមានញ្ច វន្ទនា, តយោ សក្កនមស្សនាតិ.