៩. សន្ធិតត្ថេរគាថា

២១៧. ‘‘អស្សត្ថេ ហរិតោភាសេ, សំវិរូឡ្ហម្ហិ បាទបេ;

ឯកំ ពុទ្ធគតំ សញ្ញំ, អលភិត្ថំ [អលភិំ ហំ (ក.)] បតិស្សតោ.

២១៨. ‘‘ឯកតិំសេ ឥតោ កប្បេ, យំ សញ្ញមលភិំ តទា;

តស្សា សញ្ញាយ វាហសា, បត្តោ មេ អាសវក្ខយោ’’តិ.

… សន្ធិតោ ថេរោ….

វគ្គោ បញ្ចមោ និដ្ឋិតោ.

តស្សុទ្ទានំ –

កុមារកស្សបោ ថេរោ, ធម្មបាលោ ច ព្រហ្មាលិ;

មោឃរាជា វិសាខោ ច, ចូឡកោ ច អនូបមោ;

វជ្ជិតោ សន្ធិតោ ថេរោ, កិលេសរជវាហនោតិ.

ទុកនិបាតោ និដ្ឋិតោ.