៣. បេណាហិកង្គបញ្ហោ

៣. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘បេណាហិកាយ ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’តិ យំ វទេសិ, កតមានិ តានិ ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’’តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, បេណាហិកា សកបតិម្ហិ ឧសូយាយ ឆាបកេ ន បោសយតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន សកមនេ [សកមនោ (ក.)] កិលេសេ ឧប្បន្នេ ឧសូយាយិតព្ពំ, សតិបដ្ឋានេន សម្មាសំវរសុសិរេ បក្ខិបិត្វា មនោទ្វារេ កាយគតាសតិ ភាវេតព្ពា. ឥទំ, មហារាជ, បេណាហិកាយ បឋមំ អង្គំ គហេតព្ពំ.

‘‘បុន ចបរំ, មហារាជ, បេណាហិកា បវនេ ទិវសំ គោចរំ ចរិត្វា សាយំ បក្ខិគណំ ឧបេតិ អត្តនោ គុត្តិយា, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន ឯកកេន បវិវេកំ សេវិតព្ពំ សំយោជនបរិមុត្តិយា, តត្រ រតិំ អលភមានេន ឧបវាទភយបរិរក្ខណាយ សង្ឃំ ឱសរិត្វា សង្ឃរក្ខិតេន វសិតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, បេណាហិកាយ ទុតិយំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ព្រហ្មុនា សហម្បតិនា ភគវតោ សន្តិកេ –

‘‘‘សេវេថ បន្តានិ សេនាសនានិ, ចរេយ្យ សំយោជនវិប្បមោក្ខា;

សចេ រតិំ នាធិគច្ឆេយ្យ តត្ថ, សង្ឃេ វសេ រក្ខិតត្តោ សតីមា’’’តិ.

បេណាហិកង្គបញ្ហោ តតិយោ.