១០. អជគរង្គបញ្ហោ

១០. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘អជគរស្ស ឯកំ អង្គំ គហេតព្ព’ន្តិ យំ វទេសិ, កតមំ តំ ឯកំ អង្គំ គហេតព្ព’’ន្តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, អជគរោ មហតិមហាកាយោ ពហូបិ ទិវសេ ឩនូទរោ ទីនតរោ កុច្ឆិបូរំ អាហារំ ន លភតិ, អបរិបុណ្ណោ យេវ យាវទេវ សរីរយាបនមត្តកេន យាបេតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនោ យោគាវចរស្ស ភិក្ខាចរិយប្បសុតស្ស បរបិណ្ឌមុបគតស្ស បរទិន្នប្បាដិកង្ខិស្ស សយំគាហប្បដិវិរតស្ស ទុល្លភំ ឧទរបរិបូរំ អាហារំ, អបិ ច អត្ថវសិកេន កុលបុត្តេន ចត្តារោ បញ្ច អាលោបេ អភុញ្ជិត្វា អវសេសំ ឧទកេន បរិបូរេតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, អជគរស្ស ឯកំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ថេរេន សារិបុត្តេន ធម្មសេនាបតិនា –

‘‘‘អល្លំ សុក្ខំ វា ភុញ្ជន្តោ, ន ពាឡ្ហំ សុហិតោ សិយា;

ឩនូទរោ មិតាហារោ, សតោ ភិក្ខុ បរិព្ពជេ.

‘‘‘ចត្តារោ បញ្ច អាលោបេ, អភុត្វា ឧទកំ បិវេ;

អលំ ផាសុ វិហារាយ, បហិតត្តស្ស ភិក្ខុនោ’’’តិ.

អជគរង្គបញ្ហោ ទសមោ.

សីហវគ្គោ បញ្ចមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

កេសរី ចក្កវាកោ ច, បេណាហិ ឃរកបោតកោ;

ឧលូកោ សតបត្តោ ច, វគ្គុលិ ច ជលូបិកា;

សប្បោ អជគរោ ចេវ, វគ្គោ តេន បវុច្ចតីតិ.