៩. វាយសង្គបញ្ហោ

៩. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘វាយសស្ស ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’តិ យំ វទេសិ, កតមានិ តានិ ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’’តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, វាយសោ អាសង្កិតបរិសង្កិតោ យត្តប្បយត្តោ ចរតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន អាសង្កិតបរិសង្កិតេន យត្តបយត្តេន ឧបដ្ឋិតាយ សតិយា សំវុតេហិ ឥន្ទ្រិយេហិ ចរិតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, វាយសស្ស បឋមំ អង្គំ គហេតព្ពំ.

‘‘បុន ចបរំ, មហារាជ, វាយសោ យំ កិញ្ចិ ភោជនំ ទិស្វា ញាតីហិ សំវិភជិត្វា ភុញ្ជតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន យេ តេ លាភា ធម្មិកា ធម្មលទ្ធា អន្តមសោ បត្តបរិយាបន្នមត្តម្បិ, តថារូបេហិ លាភេហិ បដិវិភត្តភោគិនា ភវិតព្ពំ សីលវន្តេហិ សព្រហ្មចារីហិ. ឥទំ, មហារាជ, វាយសស្ស ទុតិយំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ថេរេន សារិបុត្តេន ធម្មសេនាបតិនា –

‘‘‘សចេ មេ ឧបនាមេន្តិ, យថាលទ្ធំ តបស្សិនោ;

សព្ពេ សំវិភជិត្វាន, តតោ ភុញ្ជាមិ ភោជន’’’ន្តិ.

វាយសង្គបញ្ហោ នវមោ.