១០. មក្កដង្គបញ្ហោ

១០. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘មក្កដស្ស ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’តិ យំ វទេសិ, កតមានិ តានិ ទ្វេ អង្គានិ គហេតព្ពានី’’តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, មក្កដោ វាសមុបគច្ឆន្តោ តថារូបេ ឱកាសេ មហតិមហារុក្ខេ បវិវិត្តេ សព្ពដ្ឋកសាខេ [សព្ពត្ថកសាខេ (ស្យា.), សព្ពដ្ឋសាខេ (ក.)] ភីរុត្តាណេ វាសមុបគច្ឆតិ, ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន លជ្ជិំ បេសលំ សីលវន្តំ កល្យាណធម្មំ ពហុស្សុតំ ធម្មធរំ វិនយធរំ បិយំ គរុភាវនីយំ វត្តារំ វចនក្ខមំ ឱវាទកំ វិញ្ញាបកំ សន្ទស្សកំ សមាទបកំ សមុត្តេជកំ សម្បហំសកំ ឯវរូបំ កល្យាណមិត្តំ អាចរិយំ និស្សាយ វិហរិតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, មក្កដស្ស បឋមំ អង្គំ គហេតព្ពំ.

‘‘បុន ចបរំ, មហារាជ, មក្កដោ រុក្ខេ យេវ ចរតិ តិដ្ឋតិ និសីទតិ, យទិ និទ្ទំ ឱក្កមតិ, តត្ថេវ រត្តិំ វាសមនុភវតិ. ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន បវនាភិមុខេន ភវិតព្ពំ, បវនេ យេវ ឋានចង្កមនិសជ្ជាសយនំ និទ្ទំ ឱក្កមិតព្ពំ, តត្ថេវ សតិបដ្ឋានមនុភវិតព្ពំ. ឥទំ, មហារាជ, មក្កដស្ស ទុតិយំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ថេរេន សារិបុត្តេន ធម្មសេនាបតិនា –

‘‘‘ចង្កមន្តោបិ តិដ្ឋន្តោ, និសជ្ជាសយនេន វា;

បវនេ សោភតេ ភិក្ខុ, បវនន្តំវ វណ្ណិត’’’ន្តិ.

មក្កដង្គបញ្ហោ ទសមោ.

គទ្រភវគ្គោ បឋមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

គទ្រភោ ចេវ [ឃោរស្សរោ ច (សី. ស្យា. បី.)] កុក្កុដោ, កលន្ទោ ទីបិនិ ទីបិកោ;

កុម្មោ វំសោ ច ចាបោ ច, វាយសោ អថ មក្កដោតិ.