៤. ទីបិនិយង្គបញ្ហោ

៤. ‘‘ភន្តេ នាគសេន, ‘ទីបិនិយា ឯកំ អង្គំ គហេតព្ព’ន្តិ យំ វទេសិ, កតមំ តំ ឯកំ អង្គំ គហេតព្ព’’ន្តិ? ‘‘យថា, មហារាជ, ទីបិនី សកិំ យេវ គព្ភំ គណ្ហាតិ, ន បុនប្បុនំ បុរិសំ ឧបេតិ? ឯវមេវ ខោ, មហារាជ, យោគិនា យោគាវចរេន អាយតិំ បដិសន្ធិំ ឧប្បត្តិំ គព្ភសេយ្យំ ចុតិំ ភេទំ ខយំ វិនាសំ សំសារភយំ ទុគ្គតិំ វិសមំ សម្បីឡិតំ ទិស្វា ‘បុនព្ភវេ នប្បដិសន្ទហិស្សាមី’តិ យោនិសោ មនសិការោ ករណីយោ. ឥទំ, មហារាជ, ទីបិនិយា ឯកំ អង្គំ គហេតព្ពំ. ភាសិតម្បេតំ, មហារាជ, ភគវតា ទេវាតិទេវេន សុត្តនិបាតេ ធនិយគោបាលកសុត្តេ –

‘‘‘ឧសភោរិវ ឆេត្វ ពន្ធនានិ, នាគោ បូតិលតំវ ទាលយិត្វា;

នាហំ បុនុបេស្សំ គព្ភសេយ្យំ, អថ ចេ បត្ថយសី បវស្ស ទេវា’’’តិ.

ទីបិនិយង្គបញ្ហោ ចតុត្ថោ.